บทที่ 338

"หึๆ!"

หยางเฟิงหัวเราะ

เขาหัวเราะอย่างเหยียดหยามอย่างมาก!

"หลุมพรางที่แกคิดว่าพึงพอใจ สำหรับฉันแล้ว ก็เป็นเพียงแค่เรื่องตลกขบขันอย่างหนึ่งเท่านั้น!"

พูดจบ

หยางเฟิงก็หันเดินออกไป

เขาไม่เหมาะที่จะลงมือกับเย่หนานเทียนและคนอื่นๆ ด้วยตัวเอง

เพราะว่าพวกเขาไม่คู่ควร!

"คิดจะหนีเหรอ?"

"เข้ามา จับเขาเอาไว้!"

เห็นว่าหยางเฟิงต้องการจะออกไป

เย่หนานเทียนจึงออกคำสั่ง

ตึกๆๆ!

ทันใดนั้น

ชนชั้นนำตระกูลเย่นับพันคน ก็พุ่งเข้าไปหาหยางเฟิง

"จัดการเผด็จศึกโดยเร็ว!"

หยางเฟิงกล่าวกับเสือขาวที่อยู่ข้างๆ ประโยคหนึ่ง

หลังจากนั้น

เขาก็ออกไปโดยไม่หันกลับมามอง

"ครับ!"

มุมปากของเสือขาวปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อย จากนั้นก็หันหน้าไปแล้วตะโกนเสียงดัง

"ฆ่ามัน!"

ชั่วพริบตา

องครักษ์มังกรนับร้อยคน ได้ปะทะกันอย่างดุเดือดกับชนชั้นนำตระกูลเย่นับพันคน!

ความดุร้ายที่แข็งแกร่ง ปรากฏออกมาจากตัวขององครักษ์มังกร มือที่มองไม่เห็น บีบอยู่ที่ลำคอของทุกคน

ชนชั้นนำตระกูลเย่นับพัน ต่างก็ตกตะลึง

เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นความดุร้ายที่แข็งแกร่งเช่นนี้

ความรู้สึกนี้ เหมือนกับถูกแผ่คลุมไปด้วยความตาย และทุกคนก็จมดิ่งอยู่ในความสิ้นหวัง

ในชั่วพริบตา ก็คือนรก!

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

กลางกาสิโน ก็คือกองภูเขาเนื้อมนุษย์ลูกหนึ่ง!

ชนชั้นนำตระกูลเย่นับพันคน ก็ช้อนกันเป็นชั้นๆ จนแน่นขนัด

เสือขาวกล่าวด้วยสีหน้าเหยียดหยามว่า : "เป็นแค่ไก่กระเบื้องสุนัขดินเผายังกล้ามาอวดดีต่อหน้าท่านแม่ทัพอีก ช่างไม่เจียมตัวเสียจริงๆ!"

พูดคำนี้จบ

เขาก็พาองครักษ์มังกรนับร้อยคนจากไป

หยางเฟิงเพียงแค่พูดว่าจัดการเผด็จศึกโดยเร็ว

ไม่ปล่อยให้เขาต้องลงมือจัดการเย่หนานเทียนและคนอื่นๆ

สำหรับเสือขาวและองครักษ์มังกรแล้ว! หยางเฟิงก็คือฟ้า! นี่คือความเชื่อของพวกเขา!