บทที่ 337

เย่หนานเทียนดูเหมือนไม่สะทกสะท้าน

แต่ความเป็นจริง ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง!

เขาคาดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะมีศักยภาพที่แข็งแกร่งเช่นนี้

ในมือของเขา มีองครักษ์ติดอาวุธครบมือนับร้อยคน!

ดูท่าแล้ว

ตนเองคงจะประเมินเขาต่ำเกินไป!

หยางเฟิงกล่าวถามด้วยสีหน้าเย็นชาว่า : "คุณคือผู้นำของตระกูลเย่ เย่หนานเทียนใช่หรือไม่?

เย่หนานเทียนกล่าว: "ถูกต้อง ข้าก็คือผู้นำตระกูลเย่!"

บนใบหน้าของเขา ปรากฏความประหลาดใจเล็กน้อย

เขาคาดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะล่วงรู้สถานะของตนเอง?

ไหนเลยจะรู้ว่า

หยางเฟิงเป็นเทพสงคราม ควบคุมดูแลสำนักเทพมรณะ หน่วยข่าวกรองกระจายอยู่ทั่วประเทศ เหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ อะไรก็ยากที่จะรอดพ้นสายตาของเขาไปได้!

"หยางเฟิง!"

ในทันใด

ก็มีเสียงร้องเรียกอันแสบแก้วหูดังขึ้น

"แกทำให้ฉันต้องเสียโฉม วันนี้แกคงหนีความตายไปไม่พ้น!" เย่โหรวจ้องมองหยางเฟิงด้วยสีหน้าที่โกรธแค้น

เผชิญหน้ากับศัตรู ก็ยิ่งโมโหเดือดดาล

เมื่อนึกถึงว่าเพียงแค่ตัวเองออกมาหน้าบ้านก็ยังไม่กล้า

ภายในใจของเธอ ก็แทบอยากจะฆ่าหยางเฟิงทันที!

"หยางเฟิง!"

เสียงตะโกนดังขึ้นอีกครั้ง

"วันนี้ คือวันตายของแก!" เฉินป้าเซียนจ้องมองหยางเฟิงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

นับตั้งแต่การต่อสู้กับจินหลิงและเขาจื่อจิน

นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขากับหยางเฟิงได้พบหน้ากันอีกครั้ง

หวนกลับไปนึกถึงในตอนนั้น เขาเป็นท่านบอสของแก๊งฟ้าดินที่มีจิตใจที่เร่าร้อนและฮึกเหิม

ขณะนี้ ต้องพึ่งพาอาศัยคนอื่น อย่างสูญสิ้นศักดิ์ศรี!

กระทั่งเย่หนานเทียนที่เป็นผู้นำตระกูลอันดับสาม ก็กล้าที่จะตะคอกใส่เตนเอง

นี่จึงทำให้ความเกลียดชังภายในใจเขาที่มีต่อหยางเฟิง ยิ่งลึกขึ้นไปอีก!

หยางเฟิงกวาดสายตามอง แล้วกล่าวอย่างเหยียดหยามว่า : "คนหนึ่งอัปลักษณ์น่าเกลียด! คนหนึ่งก็เป็นลูกน้องตกอับ! ทำไม? วันนี้พวกแกนัดกันมาหาที่ตายเหรอ?"

"แก....."

ได้ฟังคำพูดนี้แล้ว

เย่โหรวกับเฉินป้าเซียน คนทั้งสองโมโหเดือดดาล

"หึๆ!" เวลานี้เย่หนานเทียนก็กล่าวเยาะเย้ยว่า : "ช่างปากคอเราะรายเสียวจริงๆ! หยางเฟิง ไม่ว่าแกจะพูดอะไร ก็ยากที่วันนี้แกจะหนีความตายพ้น"

"ฉันจะทำให้แกได้เห็นว่า ฉันเตรียมอาหารมื้อใหญ่เอาไว้ให้แก!"