บทที่ 336

ไอ้โง่ ให้สารเลว ไอ้สวะคนนี้ มันต้องจงใจอย่างแน่นอน!

คงเป็นเพราะเมื่อก่อนมีท่าทีที่ไม่ดีต่อเขาอย่างแน่นอน เขาจึงคิดที่จะใช้โอกาสนี้แก้แค้นตนเอง

คิดถึงจุดนี้แล้ว หลันซินก็ส่งสายตาที่ขอความช่วยเหลือไปยังเย่เมิ่งเหยียน

"คุณคะ!"

เย่เมิ่งเหยียนมองหยางเฟิงด้วยสีหน้าที่อ้อนวอน

หยางเฟิงทอดถอนใจภายในใจ

อันที่จริง เขาเพียงแค่อยากให้หลันซินได้รับบทเรียนที่ลึกซึ้งก็เท่านั้น

หลันซินผู้นี้ ปกติก็ชอบเรียกร้องกับตนเองอยู่แล้ว

ไม่ปล่อยให้เธอทนต่อความทุกข์ทรมาน เธอก็จะคิดว่าตนเองรังแกได้ง่ายๆ!

อีกอย่าง

ถ้าไม่เจอความทุกข์ทรมาน แล้วจะพัฒนาตัวเองไปในทางที่ดีได้อย่างไร?

ถ้าครั้งนี้ไม่ให้บทเรียนเธอ ไม่แน่ว่าวันหลังหลันซินก็จะสร้างเรื่องใหญ่ให้ตนเองต้องเดือดร้อนอีก!

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

เย่ซิงตะโกนระเบิดอารมณ์ขึ้นมา : "รีบให้คนของมึงถอยออกไปเร็วเข้า! ไม่อย่างนั้นกูจะฆ่าเธอจริงๆ!"

พูดจบ

เขาเงยหน้าขึ้นด้วยจิตสำนึก เหลือบตามองชั้นบน

ชั้นบน มีกำลังสนับสนุนที่แท้จริงของเขาอยู่

นี่จึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาจึงกล้าแข็งกระด้างกับหยางเฟิงเช่นนี้

เพียงแค่เขาทำได้ดี เย่หนานเทียนก็จะชื่นชมเขาอย่างแน่นอน

ถึงเวลานั้น ไม่แน่ว่าอาจจะให้รางวัลที่ดีกับเขาก็ได้

ทันใด หยางเฟิงก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า : "ในเมื่อแกรนหาที่ตาย เช่นนั้นฉันก็จะทำให้แก่ได้สมปรารถนา!

เมื่อพูดจบ

หยางเฟิงและคนทั้งหมด ก็กลายเป็นเงา และหายไปจากพื้นที่

ความรวดเร็วของเขา เร็วกว่าเย่ซิงถึงร้อยเท่า! พันเท่า!

เย่ซิงรู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้าเบลอไป หยางเฟิงก็หายตัวไปแล้ว

เมื่อเขาตอบสนองกลับมาอีกครั้ง หยางเฟิงก็ได้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของเขาแล้ว

"นี่......"

ชั่วพริบตา

สีหน้าของเย่ซิงก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ตุบ!

ไม่รอให้เย่ซิงได้ตอบสนอง หยางเฟิงก็ชกเข้าไปที่ท้องน้อยของเขาอย่างแรง

ชั่วพริบตา

เย่ซิงก็ลอยลิ่วออกไป

พรวด!