บทที่ 416

บางคนบีบเท้า

บางคนนวด

……

หลันจื่อหลับตาทั้งสองข้างด้วยใบหน้าแสดงที่ถึงความเพลิดเพลิน

ตอนนี้เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่ตระกูลหลันผู้สูงศักดิ์

ทั้งตงไห่เรียกได้ว่าเป็นการดำรงอยู่ของการเรียกลมเรียกฝน

ใครกล้าขัดใจเธอ?

ก็ต้องตายแบบไร้ที่ฝังร่าง!

ในขณะที่หลันจื่อกำลังพึงพอใจอยู่นั้น

ร่างของเย่เมิ่งเหยียนก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเธอทันที

ในชั่วขณะหนึ่ง

สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายขึ้นมา

ช่างน่าเสียดาย แม้ว่าเธอจะเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลหลัน

แต่ว่าสำหรับเย่เมิ่งเหยียน ต่อหน้าคุณหนูใหญ่ตระกูลเย่คนนี้ เธอยังคงเป็นแค่ลูกเป็ดขี้เหร่ตัวหนึ่ง!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ บนใบหน้าของหลันจื่อก็ปรากฏสีหน้าขุ่นเคืองขึ้นมาเล็กน้อย

เธอสาบานในใจ

สักวันนึง ตัวเธอจะก้าวข้ามเย่เมิ่งเหยียน

ให้เย่เมิ่งเหยียนคุกเข่าต่อหน้าเธอเหมือนกับหมาปั๊ก!

ขณะนั้นโจวห้าวที่อยู่ข้าง ๆ ก็สูบซิการ์ราคาแพงที่นำเข้าจากอเมริกาจนควันลอยฟุ้ง

ตอนนี้ตระกูลโจวเองก็สุดยอดเช่นกัน

มีความสัมพันธ์ของตระกูลหลัน

ตระกูลโจวเองก็กลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของตงไห่

เป็นรองแค่ตระกูลหลันเท่านั้น

ส่วนตระกูลเย่——

จริง ๆ แล้ว คือ อยู่เหนือกว่าตระกูลอันดับหนึ่ง

ตระกูลที่อยู่บนยอดของตงไห่!

ไม่มีใครเทียบได้!

โจวห้าวมองหลันจื่อที่อยู่ข้าง ๆ ยิ้มและพูดเอาใจ: “ที่รัก ล่าสุด ธุรกิจของพวกเราไปได้ดีมาก ๆ ประมาณอย่างระมัดระวัง รายรับของเดือนนี้อาจจะเกินหนึ่งร้อยล้านเลย!”

แต่ก่อน ตระกูลโจวแข็งแกร่งกว่าตระกูลหลัน

ดังนั้นโจวห้าวจึงมักจะทำตัวเหนือกว่าตอนเผชิญหน้ากับหลันจื่อ

แต่ตอนนี้——

ตระกูลโจวต้องพึ่งพาตระกูลหลัน

โจวห้าวเมื่อยู่ต่อหน้าหลันจื่อจึงไม่กล้าทำตัวกร่างเหมือนเมื่อก่อน

ในทางตรงกันข้าม เขาต้องระมัดระวังแทน

กลัวว่าหากไม่ระวังจะทำให้หลันจื่อไม่พอใจ!

หลันจื่อหันหน้ามองโจวห้าวอย่างไม่แยแสพลางพูด: “แค่หนึ่งร้อยล้านก็เพอที่จะทำให้คุณมีความสุขขนาดนี้แล้ว? ดูเหมือนว่าคุณนี่มันไร้ค่าจริง ๆ !”

สำหรับโจวห้าว

หลันจื่อไม่เห็นเขาในสายตาตั้งแต่แรกแล้ว