บทที่ 423

ดูท่า คงจะถึงเวลาแล้วที่ตนเองจะต้องจัดการอะไรบางอย่าง!

หลันจื่อเหลือบมองโจวห้าวอย่างเหยียดหยาม แล้วด่าเสียงดังว่า: "ไอ้คนไม่มีประโยชน์! ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ! แค่ประโยคเดียวก็ทำให้คุณตกใจถึงเพียงนี้แล้วเหรอ ในตอนนั้นฉันตาบอดขนาดนี้เลยหรือ ถึงได้ชอบผู้ชายเหลวแหลกอย่างคุณ!"

เผชิญหน้ากับคำตำหนิของหลันจื่อ

โจวห้างก็ได้แต่ยิ้ม ไม่กล้าโต้แย้งแต่อย่างใด

ไม่มีทาง

ใครจะทำให้ตระกูลหลันมีอิทธิพลเหนือกว่าตระกูลโจวได้

เมื่อเห็นว่าโจวห้าวถูกตนเองตำหนิเช่นนี้ จนกระทั่งผายลมก็ยังไม่กล้า ภายในใจของหลันซินก็ยิ่งเหยียดหยาม

เธอไม่พอใจ ขี้เกียจที่จะมองผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องคนนี้อีกแล้ว

หลันจื่อมองหลันเฟิง กล่าวถามอย่างงุนงงว่า: "พ่อ คุณเลือกคนที่เหมาะสมไว้ในใจแล้วหรือยัง?"

หลันเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า: "มีแน่นอน! หลันฮ๋าว ไม่ใช่คนที่เหมาะสมที่สุดหรอกหรือ?"

ได้ยินเช่นนี้

หลันจื่อก็ตาเป็นประกาย

เธอกล่าวอย่างดีอกดีใจว่า: "ไม่เลวนี่! เรื่องราวทุกอย่างหลันฮ๋าวเป็นคนทำทั้งหมด ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราแต่อย่างใด! ผลักหลันฮ๋าวออกไป ถึงแม้ว่าเขาจะถูกหยางเฟิงฆ่าตาย ก็ไม่สาสมกับความกับความผิดที่ทำเอาไว้ ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลันของพวกเราไม่ใช่หรือ?"

"ฮ่าๆๆ!"

หลันเฟิงหัวเราะเสียงดังอย่างลำพองใจ: "พูดได้ดีมาก! ถึงเวลานั้น พวกเราก็จะโยนความผิดให้หลันฮ๋าวทั้งหมด บอกว่าหลันฮ๋าวแอบอาศัยอำนาจของตระกูลหลันของพวกเราก่อกรรมทำชั่ว พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น"

"พ่อ คุณฉลาดมากจริงๆ!"

"ฮ่าๆๆ!"

ชั่วพริบตา

สองคนพ่อลูก ก็สบตากันแล้วหัวเราะเสียงดังอย่างลำพองใจ

โจวห้าวเห็นเหตุการณ์เช่นนี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะเล็กน้อย

ไอ้สัตว์สองตัวนี้มันกินคนโดยไม่คายกระดูกจริงๆ!

ไม่มีสองพ่อลูกแนะนำให้ทำ

ลำพังหลันฮ๋าวเพียงคนเดียว จะกล้าทำเรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร?

เขาไปกินหัวใจหมีดีดสือดาวมาเหรอ?

ถ้าพูดอย่างไม่น่าฟังหน่อย หลันฮ๋าวก็คือเครื่องมือหาเงินโดยมิชอบของสองพ่อลูก

ภัยพิบัติในตอนนี้ ก็คือการเตรียมฆ่าเมื่อใช้งานเสร็จแล้ว ช่างทำให้คนรังเกียจเสียจริงๆ!

แต่โจวห้าวก็ไม่ได้ปัญญาอ่อนออกมาพูดให้หลันฮ๋าวหรอก

ถึงจะตายไปก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตนเอง

ถ้าหากหลันฮ๋าวมาตาย

เกรงว่าคนที่ต้องตาย ก็คือตนเอง!