บทที่ 428

ได้ฟังคำพูดของหยางเฟิง

โจวซู่เอ๋อร์ก็ชำเลืองมองโจวเสี่ยวเฉ่า บนหน้าปรากฏความรักใคร่เอ็นดู

เธอรู้ว่าหยางเฟิงพูดถูก

เธอไม่คิดเพื่อตนเอง ก็จะต้องคิดเพื่อลูกสาวของตนเอง

คงจะไม่สามารถมองลูกสาวของตัวเองหิวตายได้ใช่ไหม?

คิดเช่นนี้แล้ว

โจวซู่เอ๋อร์จึงกัดฟันแล้วกล่าวว่า: "โอเค ฉันตอบรับพวกคุณ!"

"โอ้ว ดีมากเลย!"

เมื่อเห็นโจวซู่เอ๋อร์ตอบรับ

เย่เมิ่งเหยียนก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมาด้วยความดีใจ

"เอาละ ฉันจะไปจัดการขึ้นตอนการออกจากโรงพยาบาลให้พวกคุณก่อน อีกสักครู่พวกเราก็จะกลับตระกูลเย่!"

พูดจบ หยางเฟิงก็ออกไป

เห็นภาพด้านหลังหยางเฟิงออกไป

โจวซู่เอ๋อร์ก็แสดงสีหน้าอันซาบซึ้งในบุญคุณ

เธอรู้ว่า หยางเฟิงจงใจที่จะพูดเช่นนี้

เพื่อที่จะสามารถช่วยเหลือตนเองได้

ภายในใจของโจวซู่เอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

ชั่วชีวิตของตนเองได้สะสมบุญกุศลอะไรกัน?

คาดไม่ถึงว่าจะได้พบเจอคนดีๆ เช่นนี้อย่างหยางเฟิงกับเย่เมิ่งเหยียน!

เธอปฏิญาณภายในใจว่า

หลังจากที่จนเองได้ไปอยู่ที่ตระกูลเย่ จะตั้งใจทำงาน เพื่อตอบแทนหยางเฟิงกับเย่เมิ่งเหยียนอย่างแน่นอน!

ในเวลาเดียวกันนี้

ณ วิลล่าหยุนติ่ง

นับตั้งแต่หลันซินได้เงินหนึ่งพันล้านกลับมาจากเมืองกาสิโน คนก็ล่องลอยโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้เธอก็กินดื่มเที่ยวเล่นสนุกสนานทุกวัน

จากนั้น ก็ไปหาบรรดาพี่น้องเพื่ออวดความมั่งคั่ง

โดยเฉพาะช่วงนี้ หลันซินกำลังหลงใหลการเต้นแอโรบิกตรงสนาม

ถึงขั้นเหมาสนามหนึ่ง

แล้วพากลุ่มมนุษย์ป้ามนุษย์ลุงมาเต้นแอโรบิก

คล้ายกับว่ากลายเป็นราชาแห่งการเต้นแอโรบิกไปแล้ว

เย่ไห่เตือนเธอหลายครั้งหลายหนแล้ว

แต่หลันซินกลับไม่สนใจโดยสิ้นเชิง

เย่ไห่เห็นว่าคำพูดของตนเองไม่มีประโยชน์ เช่นนั้นก็เลยไม่สนใจแล้ว

แต่การเต้นแอโรบิกก็ดีกว่าการเล่นพนัน

หลันซินไม่ไปทำให้ตัวเองเดือดร้อนก็พอแล้ว

เวลานี้