บทที่ 429

ไม่พูดไม่ได้ว่า

สองพี่น้องหลันเฟิงกับหลันซิน ล้วนแปลกพิสดารอย่างมาก!

"เช่นนั้นคุณมาหาฉันมีเรื่องอะไร?" หลันเฟิงกล่าวถามอย่างแปลกใจ

เพียงแค่ไม่ใช่การยืมเงิน

เรื่องอื่นๆ ล้วนปรึกษาหารือกันได้

หลันเฟิงจ้องมองหลันจื่อที่อยู่ข้างๆ อย่างโหดเหี้ยม แล้วตวาดเสียงดังว่า: "ลูกเวร ยังไม่รีบสารภาพกับคุณอาอีก!"

ตึง!

น้ำเสียงยังไม่ทันขาดคำ!

หลันจื่อก็คุกเข่าลงตรงหน้าหลันซินอย่างไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย

ทันใดหลันซินก็ตกใจจนแทบกระโดด จึงกล่าวว่า: "หลันจื่อ นี่คุณทำอะไร?"

หลันจื่อพูดพลางร้องไห้: "คุณอา คุณต้องช่วยฉันนะ หยางเฟิงจะฆ่าฉัน!"

"ห๊ะ!"

ได้ยินเช่นนี้ ทันใดหลันจื่อก็ตกตะลึง

หลันจื่อกับหยางเฟิงไม่ได้เป็นศัตรูคู่แค้นกัน

หยางเฟิงคุ้มค่าที่จะฆ่าผู้หญิงยิงเรือคนหนึ่งหรือ?

"คุณอา เรื่องราวก็คือว่า......."

ทันทีหลังจากนั้น หลันจื่อนำขั้นตอนของเหตุการณ์เล่าให้ฟังรอบหนึ่ง

แน่นอนว่า

ในส่วนความชั่วร้ายที่ตระกูลหลันกระทำนั้น เธอก็เพียงแค่หลีกเลี่ยงปัญหาสำคัญไป

เพียงตาถึงแม้จะพูดอย่างหลีกเลี่ยง อาชญากรรมมากมายเหล่านี้ ก็ทำให้หลันซินต้องตื่นตระหนก

แต่ละเรื่องราว แต่ละเหตุการณ์ เรื่องไหนบ้างที่ไม่ถูกกฎหมายของต้าเซี่ยสั่งห้าม?

เรื่องไหนบ้าง ที่ไม่ใช่ความผิดถึงติดคุก กระทั่งตัดหัวประหารชีวิต?

เรื่องนี้ ถ้าถูกหยางเฟิงรู้เข้า ด้วยนิสัยของเขา จะต้องไม่ให้อภัยอย่างแน่นอน!

หลันจื่อร้องไห้เสียใจแล้วกล่าวว่า: "คุณอา ฉันสำนึกผิดแล้ว คุณอาโปรดช่วยฉันด้วย! หยางเฟิงต้องไม่ปล่อยฉันเอาไว้แน่นอน ตอนนี้มีเพียงแค่คุณอาที่จะสามารถช่วยฉันได้......"

สำหรับตระกูลหลันแล้ว หยางเฟิงก็คือคนโหดเหี้ยมอำมหิต!

คนที่สามารถกำราบคนโหดเหี้ยมอำมหิตคนนี้ได้

มีเพียงหลันซินเพียงคนเดียวเท่านั้น!

"โธ่ นี่......."

เห็นท่าทีที่น่าเวทนาของหลันจื่อแล้ว

หลันซินก็รู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

วิธีการของหยางเฟิง

หลันซินก็เคยได้พบเห็นมาแล้ว