บทที่ 430

หลันจื่อจะรับผิดชอบขายความน่าสงสาร

และทางด้านหลันเฟิงจะคอยช่วยพูดอยู่ข้างๆ

สองแนวทางดำเนินไปพร้อมกัน!

หากไม่เชื่อ หลันเฟิงก็จะไม่ยอมแพ้!

พอคำพูดนี้จบลง

บอดี้การ์ดจำนวนมากก็คุมตัวหลันฮ๋าวเข้ามา

ตุบ!

หลังจากคุมตัวเข้ามาแล้ว บอดี้การ์ดก็ใช้เท้าเตะไปบนขาของหลันฮ๋าว เพื่อให้เขาคุกเข่าลง!

หลันฮ๋าวในเวลานี้ ดวงตาไร้ซึ่งจิตวิญญาณ สีหน้าสิ้นหวัง

หลันเฟิงจ้องเขม็งมองหลันฮ๋าว แล้วคำรามด้วยความโมโหว่า: "หลันฮ๋าว ไอ้สัตว์นรก ยังไม่รีบสารภาพความผิดของตัวเองอีก!"

หลันฮ๋าวเงยหน้าขึ้นมองหลันเฟิง

ในดวงตาทั้งคู่ แสดงความต่อสู้ดิ้นรนเล็กน้อย

เพียงแต่อย่างเร็ว เขาก็ยอมรับชะตากรรม

ในมือของหลันเฟิงยังกุมชีวิตครอบครัวของเขาเอาไว้ด้วย

ถึงตัวเองจะต่อต้านอย่างไร มันก็เปล่าประโยชน์!

"ใช่แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างนี้คือฉันเป็นคนทำลับหลังคุณหนู......"

หลันฮ๋าวนำคำพูดที่สองพ่อลูกได้สอนมา เล่าให้หลันซินฟังรอบหนึ่ง

ดวงตาของหลันเฟิงเป็นประกายแวววาวหลังจากแผนการสำเร็จ

เขามั่นใจมาก่อนหน้านี้แล้วว่า

นอกจากหลันฮ๋าวจะยอมรับโทษ ก็ไม่มีทางหนีทางไหนโดยสิ้นเชิง!

"หลันฮ๋าว คาดไม่ถึงว่าแกจะทำเรื่องชั่วช้าลับหลังฉันมากมายขนาดนี้ อีกทั้งยังทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดูสิว่าวันนี้ฉันจะฆ่าแกตายไหม!"

ทันใดนั้น

หลันจื่อก็ลุกขึ้น

แล้วดึงหลันฮ๋าวขึ้นมา

แต่หลันฮ๋าวก็เหมือนกับหุ่นกระบอกตัวหนึ่ง

เผชิญหน้ากับการดึงของหลันจื่อ และไม่มีการต่อต้านแต่อย่างใด

ไม่นาน

บนใบหน้า บนลำตัวของหลันฮ๋าว ก็ถูกหลันจื่อทำร้ายจนเกิดบาดแผลที่มีเลือดออกซิบๆ!

ตุบ!

หลังจากทำร้ายหลันฮ๋าวแล้ว

หลันจื่อก็คุกเข่าลงตรงหน้าของหลันซิน แล้วกล่าวอย่างเคียดแค้นว่า: "คุณอา ล้วนเป็นไอ้สาระเลวหลันฮ๋าวคนนี้ที่ทำร้ายฉัน! คุณจะต้องช่วยฉันนะ ไม่เช่นนั้นฉันต้องตายแน่ๆ เลย!"

บนใบหน้าของหลันซินปรากฏความลังเลใจ

หลังจากลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง

หลันซินจึงค่อยๆ เอ่ยปากว่า: "หลันจื่อ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าฉันไม่ยอมช่วยคุณนะ แต่ตอนนี้หยางเฟิงกำลังปีกกล้าขาแข็ง ถึงแม้จะเป็นฉัน บางครั้งก็จนปัญญาที่จะหยุดยั้งเขาเอาไว้ได้......."