บทที่ 456

ได้ยินเช่นนี้

หลันเจิ้นมีสีหน้าดีอกดีใจ: "ขอบคุณผู้อาวุโส!"

แต่ชายชุดดำ มองหลันเจิ้นอย่างทะนงตัว: "จำเอาไว้! นี่คือโอกาสสุดท้ายของตระกูลหลันของพวกคุณ! ถ้าหากพวกคุณทำพลาดอีก ตระกูลหลันนั้น ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว!"

พูดคำนี้จบ

เสียงดังฟึ่บ!

ขายชุดดำได้หายตัวไปแล้ว

หลันเจิ้นจึงรู้สึกว่า ด้านหลังของตนเองมีเหงื่อออกจนชุ่มชื้น!

ชายชุดดำผู้นี้ ช่างน่ากลัวเสียจริงๆ

ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากับเขา ล้วนทำให้หลันเจิ้นต้องอกสั่นขวัญแขวน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ

หลันเจิ้นรู้ว่า ชายชุดดำผู้นี้เป็นคนกล้าหาญ

ไม่ใช่คนที่ตระกูลหลันของเขาจะผิดใจได้อย่างแน่นอน!

คิดถึงจุดนี้แล้ว

บนใบหน้าหลันเจิ้นแสดงความแน่วแน่

ครั้งนี้

ต้องประสบความสำเร็จเท่านั้น ห้ามพ่ายแพ้!

ถ้าหากประสบความสำเร็จ

ตระกูลหลันก็จะขึ้นแทนที่ตระกูลเย่ กลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในตงไห่!

ถ้าหากพ่ายแพ้

ตระกูลหลันก็ไม่อาจดำรงอยู่เช่นเดิมได้อีก!

"หยางเฟิง ครั้งนี้ไม่ใช่แกตาย ก็คือฉันมีชีวิตอยู่!"

หลันเจิ้นกัดฟันด้วยสีหน้าที่โหดเหี้ยม

เวลาเดียวกันนี้

โจวห้าว ขับรถอยู่บนถนนคนเดียว

เวลานี้

สีหน้าของเขาไม่น่าดูอย่างมาก

ก่อนหน้านี้

เพราะหม่าตงได้กวาดล้างอุตสาหกรรมพื้นที่สีเทาของตระกูลหลัน

เขาจึงถูกหลันจื่อตบหน้า

บัดนี้

ครอบครัวของหลันฮ๋าวยังถูกคนช่วยไปอีก

โจวห้าวจนปัญญาที่จะจินตนาการจริงๆ ว่า

สองพ่อลูกจะลงโทษเขาอย่างไร!

เพียงคิดถึงตรงนี้

เขาก็จิตใจฟุ้งซ่านขึ้นมาทันที

เอี๊ยด!

ทันใดนั้น

รถตู้คันหนึ่งก็พุ่งเข้ามา ขวางตรงด้านหน้าของเขา

โจวห้าวรีบเบรกรถในทันที

เดิมทีอารมณ์ของเขาก็ไม่ดีอยู่แล้ว

คาดไม่ถึงว่าตอนนี้จะมีคนกล้ามาขวางรถของตนเองอีก

นี่จึงทำให้โจวห้าว โมโหเดือดดาล