บทที่ 457

ไม่ใช่เพื่อขอเงินก็คือขอชีวิต

ถ้าหากขอเงิน ก็ยังพูดง่าย

ถ้าหากขอชีวิตละก็ เช่นนั้นวันนี้เขาก็คงจะจบเห่แล้ว!

ขณะที่โจวห้าวกำลังหวาดกลัวอย่างสุดขีด

ก็มีเสียงหยอกล้อเสียงหนึ่งดังขึ้น

"หึหึ! โจวห้าว คาดไม่ถึงจริงๆ ว่า คุณจะร่ำรวยขนาดนี้!"

เมื่อได้ยินเสียง

โจวห้าวก็เงยหน้าขึ้นมอง

หลังจากเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยและดึงดูสายตา

ใบหน้าของเขา ก็กลายเป็นซีดเผือดขึ้นมา

"หยางเฟิง!"

โจวห้าวเรียกชื่อด้วยความตกใจ

เขาคาดไม่ถึงเลยว่า

คนที่จับตนเองมา จะเป็นหยางเฟิง!

หยางเฟิงยิ้มเยาะแล้วกล่าวว่า: "โจวห้าว เป็นอย่างไรบ้าง? พวกเราได้เจอกันอีกแล้วนะ?"

หยางเฟิงก็คาดไม่ถึงว่า

โจวห้าวจะไม่ได้เรื่องเช่นนี้

ตนเองยังไม่ทันได้พูดจา

ก็ตกใจจนคุกเข่าขอให้ยกโทษให้เสียแล้ว!

หยางเฟิงหัวเราะเยาะอย่างเหยียดหยามแล้วกล่าวว่า: "โจวห้าว เมื่อก่อนคุณมักจะชอบเยาะเย้ยถากถางฉันอยู่เสมอไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมตอนนี้พอคุณเห็นฉัน แล้วทำท่าทีเหมือนกับหวาดผวาอย่างนั้นละ?"

ได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

บนใบหน้าโจวห้าวก็แสดงความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันที

เขาในอดีต เย่อหยิ่งต่อหยางเฟิงอย่างมากจริงๆ

ถึงอย่างไรในเวลานั้น หยางเฟิงก็เป็นเพียงแค่ลูกเขยคนหนึ่งของตระกูลเย่

แต่เขาคือคุณชายของตระกูลโจว

ฉะนั้นในทุกครั้งที่พบหน้าหยางเฟิง

ก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยถากถาง

แต่คาดไม่ถึงว่า ตอนนี้ฮวงจุ้ยสับเปลี่ยนหมุนเวียน

คาดไม่ถึงว่าหยางเฟิงจะเปลี่ยนเป็นเจ๋งขนาดนี้

บัดนี้ ถึงแม้จะเพิ่มความกล้าหาญให้โจวห้าวอีก

เขาก็ไม่กล้าเยาะเย้ยหยางเฟิงอีก

โจวห้าวกัดฟันแล้วกล่าวว่า: "หยางเฟิง ถึงแม้เมื่อก่อนฉันจะเคยทำให้คุณไม่พอใจ คุณก็ไม่จำเป็นที่จะต้อง ส่งคนไปจับฉันมาเลยนี่?"

"ฮ่าๆๆ!"

หยางเฟิงหัวเราะขึ้นมา

เสียงหัวเราะดังมาก คล้ายกับเป็นโรคติดต่อ หม่าตง หนิวต้าลี่และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ เขาก็หัวเราะตามขึ้นมา

"เศษสวะอย่างคุณ คู่ควรที่ฉันจะคิดบัญชีย้อนหลังกับคุณเหรอ? จะบอกคุณให้นะ ที่จับคุณมาในครั้งนี้ คือมีเรื่องอื่น คุณก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ!" หยางเฟิงหยุดรอยยิ้ม และปรากฏความเยือกเย็น