บทที่ 488

ต่อมา.

หยางเฟิงออกจากบ้านของตระกูลเย่ มุ่งหน้าไปที่วิลล่าจวู้เสียน

“ท่านแม่ทัพ จากข้อมูลที่เราได้รับ ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ตระกูลหลันใช้เงินเป็นจำนวนมากในการเกณฑ์พวก สมุนกล้าตาย มาทำงาน ผมเกรงว่าพวกเขาจะต้องมีแผนอะไรแน่!”

หม่าตงยืนอยู่ด้านล่าง รายงานผลการตรวจสอบของเขา

หยางเฟิงกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา: "เยี่ยม! เยี่ยมมาก! ยัยหลันจื่อนี่ ช่างไม่รู้ประสีประสา! ฉันให้โอกาสเธอแล้ว แต่เธอกลับไม่รู้จักรักษามันไว้!"

หลังจากที่หลันเฟิงถูกฆ่าตาย

หยางเฟิงไว้ชีวิตหลันจื่อ

ให้เธอบริจาคทรัพย์สินของตระกูลหลันทั้งหมดภายในสามวันแล้วมอบตัว

ตอนนี้

สองวันผ่านไปแล้ว

หลันจื่อไม่เพียงแต่ไม่ได้ตามที่หยางเฟิงพูด

แต่กลับใช้เงินจำนวนมากในการเกณฑ์พวก สมุนกล้าตาย

นี่มันคือการพยายามต่อสู้ของสัตว์ที่โดนต้อนจนมุม!

หม่าตงถามด้วยความสงสัย “ท่านแม่ทัพ ท่านคิดว่าตระกูลหลันว่าจ้าง สมุนกล้าตาย มามากมายเช่นนี้ ต้องการที่จะทำอะไร?”

"จะทำอะไร?"

หยางเฟิงพูดอย่างเย้ยหยัน: “จะทำอะไรได้ อย่างหลันจื่อ ไม่ใจกล้าพอที่จะลงมือกับพวกเราหรอก! ที่เป็นไปได้มากคือ เธอน่าจะต้องการโจมตีตระกูลโจว เพื่อแก้แค้นให้กับพ่อของเธอ!”

โบราณพูดไว้ดี ให้เลือกบีบลูกพลับที่สุกนิ่ม

โจวห้าวทรยศตระกูลหลัน และยังเหนี่ยวไกปืนสังหารหลันเฟิง

ความแค้นนี้ยากที่จะลืมได้

ถ้าจะให้ถามว่าคนที่หลันจื่อเกลียดแค้นที่สุดคือใคร คนนั้นต้องเป็นโจวห้าว

อีกอย่าง กำลังของตระกูลโจวก็มีจำกัด

ดังนั้นเป้าหมายแรกที่หลันจื่อต้องการแก้แค้น ต้องเป็นตระกูลโจวอย่างแน่นอน!

หม่าตงขมวดคิ้วพร้อมกับถามว่า “ท่านครับ ถ้าอย่างงั้น พวกเราควรจะยื่นมือเข้าไปช่วยตระกูลโจวมั้ยครับ?”

หยางเฟิงโบกมือปฏิเสธ: “ไม่ต้อง ปล่อยให้พวกหมามันกัดกันเอง! นายแค่รอให้พวกมันสู้กันเสร็จแล้ว ค่อยเข้าไปควบคุมสถานการณ์ให้สงบในตอนจบก็พอ!”

สำหรับหยางเฟิง

ตระกูลหลานและตระกูลโจวต่างก็เป็นเนื้อร้ายของตงไห่

ไม่มีอะไรดี!

พอได้ยินเช่นนั้น

หม่าตงเลียริมฝีปากของตัวเอง ใบหน้าของนักวิชาการผู้นี้ปรากฏให้เห็นถึงเจตนาที่ต้องการจะสังหารและความกระหายเลือด

“ได้ขอรับ ท่านแม่ทัพ ผมจะทำให้ชื่อของตระกูลหลันและตระกูลโจว ถูกลบออกไปจากตงไห่โดยสิ้นเชิง!”

พอฟังหม่าตงพูดจบ

หยางเฟิงไม่ได้พูดอะไรต่อ

เพียงแต่ว่า

ดวงตาทั้งสองของเขาปรากฏให้เห็นเป็นแสงอันเยือกเย็น

คืนวันนี้

เป็นวันดีที่จะฝังตระกูลหลันและตระกูลโจวไปพร้อมกัน!

เมื่อถึงเวลา

ทั่วทั้งตงไห่ก็จะได้เงียบสงบสุขสักที!

ในขณะเดียวกัน

ภายในบ้านพักคนชรา