บทที่ 489

เขาสะบัดมือและพูดว่า: “เอาล่ะ อย่าไปสนใจผู้หญิงดื้อรั้นไร้เหตุผลคนนั้นเลย ปู่ขอถามหน่อย เรื่องจัดการไปถึงไหนแล้ว?”

สำหรับหลันเจิ้น

หลันซินก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงโง่คนหนึ่ง!

ไม่มีอะไรต้องกังวล!

เรื่องด่วนที่ต้องจัดการตอนนี้

คือทำอย่างไรให้ตระกูลหลันรอดพ้นจากวิกฤติ

หลันจื่อพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "คุณปู่ค่ะ หนูใช้เงินไปทั้งหมดประมาณหนึ่งพันล้าน เพื่อรวบรวม สมุนกล้าตาย ที่ชั่วช้ามาหนึ่งร้อยคน ตระกูลโจวจะต้องสูญสิ้นในครานี้!"

พอพูดจบ

แววตาของหลันจื่อก็ถูกปกคลุมไปด้วยความเคียดแค้น

ยิ่งรักมาก!

ก็ยิ่งเกลียดมาก!

ความเกลียดแค้นของหลันจื่อที่มีต่อโจวห้าวนั้น มีมากกว่าที่มีต่อหยางเฟิงมากนัก

ถูกคนที่คุณตัวเองรักที่สุดหักหลัง

ความเจ็บปวดนี้

ยากที่บรรยายได้!

หากไม่ฆ่าโจวห้าวให้ตาย

เธอจะกินนอนอย่างเป็นสุขได้อย่างไร!

“ดีมาก! หลังจากทำลายตระกูลโจวสำเร็จและยึดครองทรัพยากรทั้งหมดของตระกูลโจวมา รีบไปจัดการกับหม่าตงทันที ต้องสู้กับหยางเฟิงให้ตายกันไปข้างหนึ่ง!”

เมื่อเห็นท่าทางของหลันจื่อกัดฟันด้วยความเคียดแค้น

หลันเจิ้นก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

เหตุผลที่หลันเจิ้นตกลงให้หลันจื่อจัดการกับตระกูลโจวก่อน

นอกจากเพื่อล้างแค้นแล้ว

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องการยึดครองทรัพยากรของตระกูลโจว

ปัจจุบันตระกูลโจวก็ถือว่าเป็นตระกูลชั้นหนึ่งตงไห่ ทรัพยากรที่มีก็เป็นรองเพียงตระกูลเย่เท่านั้น

ถ้าสามารถยึดครองทรัพยากรของตระกูลโจวมาได้

ไม่เพียงแค่ช่วยเติมเต็มความสูญเสียก่อนหน้าของตระกูลหลันเท่านั้น ทั้งยังสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตระกูลหลันได้อีกด้วย

เมื่อถึงเวลานั้น

ก็มีโอกาสที่จะสามารถต่อกรกับหยางเฟิงได้!

ภายหลังหลันจื่อจากไป

ก็มีเงาดำยังเดินออกมาจากมุมมืด

ตึง!

หลันเจิ้นคุกเข่าลงและพูดขอร้อง "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ได้โปรดช่วยปกป้องหลานสาวของกระผมด้วย!"

ตอนนี้เหลือหลันจื่อเป็นญาติเพียงคนเดียวของหลันเจิ้น

ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับหลันจื่อ

ตระกูลหลันก็จะไร้ผู้สืบสกุล

เมื่อถึงตอนนั้น ก็ทำได้แค่มอบตระกูลหลันให้หญิงเฒ่าอย่างหลันซินไปฟรีๆ!

ชายชุดดำพยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล ฉันจะช่วยแน่!”

พูดเสร็จ

เขาก็หายเข้าไปในเงามืดเหมือนภูตผี