บทที่ 509

“ท่านแม่ทัพ ตอนนี้พวกเรากำลังจะ......”

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงไม่ขึ้นรถ และยังเดินไปทางอื่น เสือขาวจึงถาม

หยางเฟิงยิ้มอย่างมีเลศนัย “ไปกันเถอะ！ไปหาเพื่อนเก่าของฉันด้วยกันเถอะ！”

เมื่อพูดจบ

ดวงตาของหยางเฟิง เหมือนจะบอกใบ้อะไรบางอย่าง

“เพื่อนเก่า？”

เสือขาวเกาหัวแกรกๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

ณ ตอนนี้

ท่านแม่ทัพยังมีเพื่อนเก่าอีกรึ？

ในขณะเดียวกัน

บ้านพักคนชรา

ชั้นที่สองของตึกเล็กสีขาวเดียวกัน

เย่เทียนนอนอยู่บนเก้าอี้นอน หลับตาลงทั้งสองข้าง ราวกับว่ากำลังพักผ่อนกายา

“พูดมาเถอะ ตกลงแล้วเกิดอะไรขึ้น？”

อยู่ๆ

เขาก็เริ่มปริปาก

ด้านหน้าของเย่เทียน มีผู้ชายที่มีใบหน้าดั่งผี สวมใส่ชุดสีดำ

คนนี้คือหลานของเย่เทียน—— เย่ชิว

เย่ชิวพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “หลันเฟิงถูกโจวห้าวฆ่าจนตาย หลันจื่อพาคนไปบ้านตระกลูโจว ฆ่าพ่อลูกโจวยี่ หลังจากนั้นหลันจื่อก็ถูกหยางเฟิงบังคับให้ฆ่าตัวตาย ตอนนี้ตระกูลหลันและตระกูลโจวล่มสลายแล้ว”

“อะไรนะ？”

เมื่อได้ยินดังนั้น

เย่เทียนรีบลุกขึ้นทันที พร้อมกับทำสีหน้าตื่นตระหนก

เป็นเพียงประโยคสั้นๆ

แต่กลับมีผลกระทบมหาศาล

แค่เวลาสั้นๆเพียงคืนเดียว

สองตระกูลชั้นหนึ่งของตงไห่ ตระกูลหลันกับตระกลูโจวก็ล่มสลายลงพร้อมกัน

เมื่อข่าวนี้แพร่กระจายออกไป จะทำให้ผู้คนแตกตื่น！

เย่เทียนกัดฝันพูด “ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของหยางเฟิงรึ？”

เย่ชิวพยักหน้าพลางพูดว่า“ใช่ครับ！เมื่อหยางเฟิงกลับจากเมืองกาสิโน สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในการคาดคะเนของเขาแล้ว！”

น้ำเสียงไม่ยินดียินร้าย ไร้ซึ่งความรู้สึก

ราวกับทุกสรรพสิ่งในโลกนี้ ทุกเรื่องราวในโลกนี้ ไม่สามารถกระตุ้นอารมณ์ของเย่ชิวได้

ต่อให้——

หยางเฟิงจะเป็นศัตรูที่ฆ่าพ่อของเขาก็ตาม！

สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด

คิดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะมีความเฉลียวฉลาดและอุบายอันลึกซึ้ง

ภายในระยะเวลาสั้นๆ

ตระกูลหลันกับตระกลูโจว สองตระกูลใหญ่ที่หยั่งรากลึกในตงไห่มานานหลายทศวรรษ กลับล่มสลายลงภายในคืนเดียว

โดยเฉพาะตระกูลหลัน

นี้เป็นบ้านฝ่ายมารดาของตระกูลเย่

คิดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะลงมืออย่างโหดเหี้ยม！