บทที่ 510

ยิ่งไปกว่านั้น

ตระกูลเฉินส่งสิบปรมาจารย์ใหญ่ไปแล้ว！

ผลคือทั้งกลุ่มถูกหยางเฟิงฆ่าตาย！

พลังของเจ้าหยางเฟิงนี่ มันแข็งแกร่งขนาดไหนเชียว？

ทันใดนั้น

ในใจของเย่เทียนก็ก่อเกิดความกลัวขึ้นมา

เดิมทีอยากพึ่งเย่ชิว พึ่งความลึกลับยากที่จะค้นหาของกุ่ยเหมินของ ไปล้างแค้นหยางเฟิง！

ดูจากสภาพแล้ว ควรต้องใช้เวลานานในการพิจารณาแผนนี้ซะแล้ว

เย่เทียนสีหน้ามัวหมองพลางพูด “เจ้าหยางเฟิงคนนี้ยากแท้หยั่งถึง！ดูเหมือนแผนของพวกเราต้องเลื่อนออกไปก่อน！”

เย่เทียนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา

สีหน้าเรียบนิ่ง

ไม่มีใครรรู้ได้ว่าเขากำลังคิดอะไร

“จริงสิ หลันเจิ้นเป็นอย่างไรบ้าง？หยางเฟิงปล่อยเขาไปงั้นรึ？”

เย่เทียนเริ่มปริปากถามอย่างกระทันหัน

เย่ชิวพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ “เมื่อครู่ หยางเฟิงพาคนไปวิลล่าของหลันเจิ้น เขาถูกกักขังไว้แล้ว！”

แควก！

เมื่อได้ยินดังนี้

เย่เทียนลุกขึ้นทันที！

หากนั่งอยู่บนเก้าอี้นอน รู้สึกราวกับฉีกถูกออกเป็นเสี่ยง

ดวงตาของเขา ก็ฉายแววแห่งเลศนัย！

เดิมทีเขาคิดว่า หยางเฟิงจะฆ่าหลันเจิ้น

ยังไงซะหยางเฟิง ก็ไม่สนใจเรื่องสายสัมพันธ์ครอบครัวอยู่แล้ว

แต่เขากลับทำแค่กักขังหลันเจิ้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้

เย่เทียนหัวเราะออกมา “น่าสนใจ！น่าสนใจมากๆ！ดูเหมือนว่าเมิ่งเหยียนจะเป็นจุดอ่อนของหยางเฟิง！”

การที่หยางเฟิงกักขังหลันเจิ้น

เย่เทียนสามารถทายได้ทันทีว่าสาเหตุต้องมาจากเย่เมิ่งเหยียนแน่นอน

ยังไงซะหลันเจิ้นก็เป็นคุณตาของเย่เมิ่งเหยียน

หากหยางเฟิงลงมือ

ก็จะส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ของทั้งสองได้

ในขณะเดียวกัน

เมื่อเย่เทียนเห็นสีหน้าของเย่ชิว ก็รู้สึกสับสนมากขึ้น

เรื่องราวที่เป็นความลับสุดยอดแบบนี้ เย่ชิวล้วนรู้ดี

ดูแล้วกุ่ยเหมินนี้ ลึกลับยากค้นหาจริงๆด้วย

ไม่รู้ว่าการที่หลานเพียงคนเดียวของเขา เข้าสู่กุ่ยเหมิน จะเป็นเรื่องดีหรือร้ายกันแน่？

เพียงครู่เดียว

เย่เทียนก็เหมือนจะคิดอะไรออก สีหน้าเปลี่ยนจากเดิมไปมาก

เขามองเย่ชิวแล้วรีบพูดว่า “เร็ว！รีบไปจากที่นี้ซะ！หยางเฟิงไปหาหลันเจิ้นมาแล้ว มันต้องมาหาฉันต่อแน่ๆ！”

“ถ้าให้หยางเฟิงเห็นแก ผลที่ตามมาจะกลายเป็นหายนะ！”

ในความทรงจำของหยางเฟิง

เย่ชิวเป็นคนไร้ค่า เป็นแค่ขอทานที่สะพานลอย

ถ้าหยางเฟิงเห็นเย่ชิว

และยังต้องการเข้าร่วมกุ่ยเหมิน

งั้นผลที่ตามมามันคือหายนะ