บทที่ 515

พอตอนนี้นำทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันให้เธอ

ตนเองก็กลายลูกเขยแสนดีแล้วเหรอ?

เย่เมิ่งเหยียนมองหยางเฟิงด้วยสีหน้าที่ตกตะลึง

เธอคาดไม่ถึงว่า

หยางเฟิงจะนำทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันให้หลันซินอย่างง่ายๆ

ทันใด เธอก็นึกอะไรออก

จู่ๆ ขอบตาก็แดงก่ำขึ้นมา

เพราะเธอรู้ว่า

ที่หยางเฟิงตอบรับข้อเรียกร้องทั้งหมดของหลันซิน

ก็เป็นเพราะตนเองอย่างแน่นอน!

"เพียงแต่.....คำพูดของฉันนังพูดไม่จบนะ"

ไม่รอให้หลันซินดีใจนานเกินไป

จู่ๆ หยางเฟิงก็เอ่ยปากขึ้นมา

"เพียงแต่อะไร?"

หลันซินมองหยางซินแล้วกล่าวถามด้วยสีหน้าระมัดระวังตัว

เธอกลัวว่าหยางเฟิงจะไม่ให้ทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันกับเธอ

ทำให้เธอดีใจเก้อ!

หยางเฟิงยิ้มๆ แล้วกล่าวว่า: "ไม่มีอะไร! ฉันนำทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันให้คุณก็ได้ แต่จะต้องยึดทรัพย์สมบัติตระกูลหลันที่ผิดกฎหมายเข้าหลวง ส่วนทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันที่ถูกกฎหมายจะนำมาให้คุณ ฉันคำนวณดูแล้ว ทรัพย์สมบัติที่ถูกกฎหมายของตระกูลหลันก็จะมีสัก......."

พูดพลาง

หยางเฟิงเริ่มแสร้งทำท่านับขึ้นมา

เมื่อเห็นเช่นนี้

ทันใดหลันซินก็ตกตะลึงตาค้าง

จะต้องยึดทรัพย์สมบัติที่ผิดกฎหมายของตระกูลหลันเข้าหลวง ทรัพย์สมบัติที่เหลือจึงเป็นของตนเองหรือ?

เช่นนั้นตนเองจะได้ทรัพย์สมบัติสักเท่าไรกัน?

ชั่วพริบตา

ภายในใจของหลันซินก็อดไม่ได้ที่จะเฝ้ารอขึ้นมา

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงยังทำท่าทีเป็นคิดคำนวณอยู่

หลันซินจึงกล่าวอย่างใจร้อยว่า: "หยางเฟิง ตกลงคุณคำนวณเสร็จแล้วหรือยัง? สรุปแล้วฉันจะสามารถได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันเท่าไรกันแน่?"

หยางเฟิงยิ้มๆ แล้วกล่าวว่า: "แม่ ฉันคำนวณเสร็จแล้ว! คาดว่าคุณจะได้อยู่ราวๆ ......."

หยางเฟิงพูดพลาง ชูนิ้วชี้ขึ้นนิ้วหนึ่ง

หลันซินกล่าวถามอย่างงุนงงว่า: "หนึ่งร้อยล้าน?"

หยางเฟิงส่ายหน้า

"สิบล้าน?"

หยางเฟิงก็ยังส่ายหน้าอีก

"คงจะไม่ใช่หนึ่งล้านใช่ไหม?"

เห็นถึงจุดนี้แล้ว

สีหน้าของหลันซินเศร้าหมองลงมาทันที

ถ้าหากเป็นเพียงแค่หนึ่งล้านละก็

ยังไม่พอสำหรับการใช้จ่ายในหนึ่งสัปดาห์ของเธอเลย

ต้องเข้าใจว่าตอนนี้หลันซินใช้เงินราวกับกระแสน้ำ