บทที่ 514

หยางเฟิงก็ขี้เกียจจะพูดไร้สาระกับเธอแล้ว

"คุณคะ พวกเราออกไปเดินเล่นกันเถอะ........."

เย่เมิ่งเหยียนลุกขึ้นยืน แล้วดึงมือของหยางเฟิงเอาไว้

ฝั่งหนึ่งคือสามีของตนเอง

อีกฝั่งหนึ่งก็คือแม่แท้ๆ ของตนเอง!

เธอถูกบีบอยู่ตรงกลาง รู้สึกลำบากใจอย่างมาก

"เดี๋ยวก่อน!"

เห็นว่าหยางเฟิงกับเย่เมิ่งเหยียนกำลังจะไป หลันจึงรีบตะโกนเรียก

เย่เมิ่งเหยียนหันหน้ามา ทันใดก็กล่าวอย่างหงุดหงิดว่า: "แม่ คุณยังมีเรื่องอะไรอีกล่ะ?"

แม่ของตนเอง ค่อนข้างทำเกินไปแล้ว!

นี่ไม่ใช่การก่อความวุ่นวายเหรอ!

หลันซินจ้องมองเย่เมิ่งเหยียนอย่างโหดเหี้ยม: "แกไปเถอะ ฉันไม่ได้คุยกับแก ฉันต้องการคุยกับหยางเฟิง!"

"ฉัน........."

เย่เมิ่งเหยียนต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่หยางเฟิงดึงเธอเอาไว้: "เอาล่ะ ให้ฉันคุยกับแม่เถอะ!"

หยางเฟิงไม่ต้องการให้ตนเอง ส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของหลันซินกับเย่เมิ่งเหยียน

เขามองหลันซินด้วยสีหน้าที่เย็นชา แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "ว่ามาเถอะ คุณมีคำพูดดีๆ อะไรจะพูดกับฉันอีก?"

"เชอะ!"

หลันเฟิงแสดงความไม่พอใจ แล้วกล่าวถามว่า: "หยางเฟิง ได้ยินมาว่าแกริบทรัพย์ตระกูลหลันเหรอ?"

ได้ยินเช่นนี้

หยางเฟิงก็ขมวดคิ้ว พยักหน้าแล้วกล่าวว่า: "ถูกต้อง!

"แกมีสิทธิ์อะไรมาริบทรัพย์ตระกูลหลัน? ทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลหลันล้วนเป็นของฉัน! แกเอาทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันมาคืนฉันเลยนะ!"

ทันใด หลันเฟิงก็ร้องเสียงแหลมขึ้นมา

ห๊ะ?

เห็นถึงจุดนี้แล้ว

หยางเฟิงก็นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย

หลังจากนั้น มุมปากก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกเล็กน้อย

เดิมทีหยางเฟิงยังคิดว่า หลันซินโกรธแค้นตนเองเพราะการตายของหลันเฟิงและคนอื่นๆ เสียอีก

พูดไปพูดมา

ที่หลันซินให้ความสนใจมากที่สุดก็คือทรัพย์สมบัติของตระกูลหลันต่างหาก!

เพียงแต่ก็ถูกต้องแล้ว

ด้วยนิสัยของหลันซิน เธอจะโกรธกับตนเองเพื่อการตายของหลันเฟิงและคนอื่นๆ ได้อย่างไร?

สำหรับหลันซินแล้ว

เดิมทีหลันเฟิงกับหลันจื่อก็ไม่ลงรอยกับเธออยู่แล้ว

ตายก็ตายไปสิ ไม่เห็นว่าจะสำคัญอะไรตรงไหน!

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้างๆ ก็ตกตะลึงตาค้าง

ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ไม่คาดคิดเลยว่า

คาดไม่ถึงว่าแม่ของตนเอง จะเป็นคนที่เห็นเงินสำคัญราวกับชีวิตเช่นนี้