บทที่ 513

ดูเหมือนว่าไอ้แก่คนนี้จะซุกซ่อนเอาไว้อย่างลึกซึ้ง!

เพียงแต่ไม่เป็นไร

ต่อให้เป็นหมาจิ้งจอกที่เจ้าเล่ห์แค่ไหน

สักวันหนึ่ง ก็จะต้องปรากฏหางจิ้งจอกของตนเองออกมา!

หยางเฟิงฆ่าลูกชายทั้งสองของเย่เทียน แล้วยังทำลายครอบครัวพี่ใหญ่ของเย่เทียนอีก

เขาไม่เชื่อว่า เย่เทียนจะไม่มีความอาฆาตแค้นต่อตนเองเลยแม้แต่นิดเดียว

ที่ตอนนี้เย่เทียนมีการแสดงออกอย่างกระตือรือร้นต่อตนเองขนาดนั้น ล้วนเป็นการเสแสร้ง

แน่นอนว่า

แผนการร้ายหลอกลวงทุกสิ่งทุกอย่าง ต่อหน้าอย่างเฟิงก็ล้วนเป็นเสือกระดาษ

เพียงแต่เย่เทียนเป็นคุณปู่ของเย่เมิ่งเหยียน

ขณะที่ยังไม่มีพยานหลักฐานที่แน่นอน

หยางเฟิงก็ไม่อาจลงมือกับไอ้แก่ตายยากคนนี้ได้!

วันต่อมา

ณ วิลล่าหยุนติ่ง

"หยางเฟิง แกมันไอ้สารเลว! แกฆ่าพี่ใหญ่ของฉัน! ตอนนี้ยังจะมากักบริเวณพ่อของฉันอีก!"

"แกต้องการจะฆ่าตระกูลหลันของฉันให้สิ้นซากเลยหรืออย่างไร? ถ้าคุณมีความสามารถ ก็ฆ่าฉันไปด้วยเลยสิ!"

"ฉันก็เป็นคนของตระกูลหลัน! อีกอย่าง คุณก็ฆ่าเมิ่งเหยียนไปด้วยเลยสิ เธอก็มีสายเลือดของตระกูลหลันเหมือนกัน!"

หลังจากหลันซินได้ทราบเรื่องของตระกูลหลัน ก็กระฟัดกระเฟียดตั้งแต่เช้าตรู่

เผชิญหน้ากับการคำรามของหลันซิน

หยางเฟิงนั่งอยู่บนโซฟา ไม่พูดไม่จา

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า: "แม่ คุณอย่าพาลหาเรื่องไปเลย! ตระกูลหลันทำความผิดมหันต์ในตงไห่ ที่หยางเฟิงทำเช่นนี้ก็มีเหตุผล......"

"มีเหตุผลกะผีเหรอ?"

ไม่รอให้เย่เมิ่งเหยียนพูดจบ

หลันซินก็ด่าขึ้นมาทันทีว่า: "เย่เมิ่งเหยียน ตกลงแกยังเป็นคนตระกูลหลันอยู่ไหม? หยางเฟิงฆ่าคุณลุงของแก น้องสาวของแก กักบริเวณคุณตาของแก คาดไม่ถึงว่าแกยังจะช่วยเขาพูดอีกเหรอ? แกทำให้ฉันต้องผิดหวังอย่างมากจริงๆ!"

"คุณ........"

เห็นว่าหลันซินพาลไม่ยอมฟังเช่นนี้

เย่เมิ่งเหยียนก็ต้องการจะโต้แย้ง