ตอนที่ 565
บทที่ 565
October 21, 2026
ชาวบ้านธรรมดาส่วนใหญ่เป็นคนจิตใจดี
บางเรื่องอาจจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยในความคิดของหยางเฟิง
แต่ในสายตาของพวกเขา อาจเป็นพระคุณอันยิ่งใหญ่
เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้
องครักษ์มังกรที่อยู่ด้านข้าง ต่างก็ปรากฏใบหน้าแห่งความภาคภูมิใจขึ้นมา
พวกเขามองไปที่หยางเฟิงด้วยใบหน้าที่ความเคารพและเลื่อมใส
ต้องเป็นชายชาตรีที่ทำเพื่อประชาชนและประเทศชาติเยี่ยงนี้
และต้องเป็นเทพสงครามที่มีประชาชนอยู่ในใจเช่นนี้
ถึงจะควรค่าแก่การที่พวกเขาติดตามและยอมพลีชีพให้!
พวกเขาติดตามคนไม่ผิด
เพราะหยางเฟิงเป็นดั่งฟ้าของต้าเซี่ย
พอเห็นแบบนี้แล้ว
จางเทียนซานและไป๋หลิงหลงต่างก็ตกตะลึง
พวกเขาไม่คาดคิดว่าสถานะของหยางเฟิงในใจของผู้คนจะสูงมากขนาดนี้
เรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อจิตใจของพวกเขาอย่างมาก
อารมณ์ความรู้สึกแปลกๆ ที่ไม่เคยมีมาก่อน ก็ปรากฏขึ้นในใจของทั้งสองคน
ทั้งสองมองตากัน
และเห็นความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวจากสายตาของอีกฝ่าย!
เมื่อได้ยินสิ่งที่หยางเฟิงพูด
ชาวบ้านต่างก็ช่วยพยุงกันยืนขึ้น
พยางเฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ไม่พบเย่หลง
เขาเลยถามด้วยความสงสัย “ผู้ใหญ่บ้านไปไหน?”
“หัวหน้าหมู่บ้านอยู่ที่หอบรรพบุรุษ!”
ชาวบ้านพูดอย่างพร้อมเพรียงกัน
หยางเฟิงยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น ผมขอตัวไปหอบรรพบุรุษก่อนนะ! ทุกคนแยกย้ายไปทำเรื่องของตัวเองเถอะ... มีผมอยู่ที่นี่ พวกคุณปลอดภัยแน่นอน!”
พอพูดจบ
หยางเฟิงก็พาคนมุ่งหน้าไปที่หอบรรพบุรุษ
หอบรรพบุรุษ
เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในหมู่บ้านตระกูลเย่!
แต่ตอนนี้
เพราะการมาของคนโลกบู๊หลายหมื่นคน
เลยทำให้หอบรรพบุรุษดูว่างเปล่าและเงียบเหงา
ในขณะที่หยางเฟิงเตรียมตัวกำลังจะเข้าไป
ตึง!
ตึง!
จางเทียนซานและไป๋หลิงหลงก็คุกเข่าลงต่อหน้าหยางเฟิง
ไม่ทันรอให้หยางเฟิงมีโอกาสเปิดปากพูด ทั้งสองคนพูดขึ้นพร้อมกันว่า "เจ้าพันธมิตรหยาง! พวกเราสองคนตัดสินใจแล้วว่า ตั้งแต่วันนี้ไป พวกเรายินดีที่จะติดตามรับใช้คุณ"
“ไม่ว่าจะขึ้นเขาลงห้วย หรือนรกขุมไหน ขอเพียงคุณพูดคำเดียว พวกเราจะไม่ถอยกลับอย่างแน่นอน! ขอได้โปรดให้เจ้าพันธมิตรหยางรับพวกเราไว้ด้วยเถิด!”