บทที่ 602

เผชิญหน้ากับการดูหมิ่นของเสือขาว

กร๊อบ ๆ ！

ผู้คุมกฎสิบกับเหลิงฉานและคนอื่น ๆ บีบหมัดของตัวเองดังกร๊อบ

หยิ่งผยองมากไปแล้ว！

คิดว่าตัวเองโจมตีพวกฝูงนกที่กระจัดกระจายถอยไปแล้ว ก็สามารถดูถูกพวกเขาได้แล้วเหรอ？

ในพริบตา

“หลิวเซี่ยฮุย ศูนย์พันธมิตรบู๊ขอให้ทำการต่อสู้！”

“เมิ่งเฉินจี ศูนย์พันธมิตรบู๊ขอให้ให้ทำการต่อสู้！”

“จางขาเทพกุ่ยเหมินขอให้ทำการต่อสู้！”

……

ทันใดนั้นมีปรมาจารย์ของกุ่ยเหมินกับศูนย์พันธมิตรบู๊ขอให้ทำการต่อสู้

แววตาที่พวกเขามองไปทางเสือขาวเปิดเผยแววตาที่กินคนอย่างนั้น

ถูกหยางเฟิงเหยียดหยามก็ไม่เป็นไรแล้ว

ตอนนี้แม้กระทั่งลูกน้องของหยางเฟิงคนหนึ่งก็กล้าเหยียดหยามพวกเขา

คือไม่สามารถทนได้！

เผชิญหน้ากับการขอร้องให้ต่อสู้ของทุกคน

สีหน้าของผู้คุมกฎสิบกับเหลิงฉานสองคนเขียวคล้ำ

กลับไม่มีสักคนที่กล้าเอ่ยปากก่อน

พวกเขาก็กลัวไง！

“เด็กน้อย คนของนายต่างก็หยิ่งผยองเหมือนกับนายอย่างนั้นเหรอ？”

เย่หลงเวลานี้ได้มองตะลึงแล้ว

เขามาถึงด้านข้างหยางเฟิงถามด้วยหน้าที่สั่นไหว

เดิมทีเขาคิดว่าหยางเฟิงได้หยิ่งผยองมากพอแล้ว

แต่คิดไม่ถึงเสือขาวที่อยู่ข้างกายหยางเฟิงยังจะทำมากเกินไปกว่าหยางเฟิง！

กล้าใช้คนเดียวมาท้าทายกุ่ยเหมิน ศูนย์พันธมิตรบู๊ยังมีตระกูลหนิง

การท้าทายที่ไม่รู้ที่ตายชนิดนี้

ไม่งั้นก็เป็นคนโง่ที่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ถ้าไม่งั้นก็คือมีแผนการไว้แล้ว

แต่เสือขาวจะเป็นคนโง่เหรอ？

โดยเฉพาะเขา

ใช้หนึ่งร้อยคนเล็ก ๆ ฆ่าหนึ่งพันคน！

ผลคะแนนการรบที่ภาคภูมิใจอย่างนี้ก็สามารถได้ชื่อว่าเป็นตำนานโลกบู๊แล้ว！

เกรงว่าหลังผ่านการต่อสู้นี้แล้ว

ชื่อของเสือขาวก็จะเริ่มดังในโลกบู๊แล้วอย่างสิ้นเชิง！

“ฮึ ๆ ！”

หยางเฟิงจู่ ๆ หัวเราะแปลกเสียงหนึ่ง“นายท่าน ลากผิดกฏหมายไหม？”

ได้ยิน

มุมปากของเย่หลงกระตุก อดไม่ได้ที่จะพูดไม่ออก

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดเตือน“เด็กน้อย ฉันเตือนนายที่ดีที่สุดอย่าหลงระเริง ผู้คุมกฎสิบและคนอื่น ๆ พลังแข็งแกร่งถ้าหากพวกเขาลงมือ ระวังที่ตัวเองมั่นใจจะเกิดปัญหานะ！”

หยางเฟิงพูดด้วยใบหน้าที่ดูถูกว่า“ท่านวางใจดีแล้ว พวกขยะตั้งแต่ไหนมาผมไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา！”

ตั้งแต่ต้นจนจบ