บทที่ 603

แต่สำหรับพวกเขากลับเป็นเรื่องดีที่ใหญ่หลวง！

สามารถเลื่อนขั้นขวัญทหารให้มากได้และก็สามารถทำให้โลกบู๊กลัว！

ในที่สุดมองเห็นคนของกุ่ยเหมินและคนของศูนย์พันธมิตรบู๊เคลื่อนไหวแล้ว

สวีโหย่วหรงของตระกูลหนิงทางนี้ก็เดินขึ้นมาพูดเสียงต่ำว่า“คุณหนู พวกเราจะขึ้นไปช่วยพวกเขาอีกแรงไหม？”

“ใช่！ คุณหนู ขอแค่พวกเราฆ่าหนึ่งร้อยคนเล็ก ๆ แล้ว พลังของหยางเฟิงนั่นก็เสียหายมาก！”

“คุณหนู ให้พวกเราขึ้นไปเถอะ

คนอื่น ๆ ของตระกูลหนิงก็มีอารมณ์ตื่นเต้นและความโกรธ

เพราะเสือขาวพูดว่าพวกเขาเป็นขยะ！

ถ้าหากตัวเองไม่ลงมือ

คนของโลกบู๊ยังคิดว่าตระกูลหนิงรังแกได้ง่าย ๆ ！

“ต่างก็หุบปากให้ฉัน！”

หนิงชิงเฉิงหันหน้ามา กวาดตามองทุกคนอย่างเย็นชา“ไม่มีคำสั่งของฉัน ใครก็ไม่อนุญาตให้ทำอย่างบุ่มบ่าม,！”

ได้ยินคำพูดของหนิงชิงเฉิง

สวีโหย่วหรงและคนอื่น ๆ ต่างก็ทยอยก้มหน้าไม่กล้าโต้แย้ง

แต่ในใจของพวกเขาก็เกิดความไม่พอใจกับหนิงชิงเฉิงที่ออกคำสั่งอย่างแปลกประหลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่านานแล้ว！

หนิงชิงเฉิงไม่สนใจมากอย่างนั้น

ดวงตาทั้งสองของหล่อนมองหยางเฟิงอยู่อย่างอ่อนโยน

หยางเฟิงยิ่งไม่ใส่ใจ ยิ่งไม่ตื่นตระหนกก็ยิ่งทำให้หล่อนรู้สึกว่าผู้ชายของตัวเองเป็นคนแข็งแกร่งแค่ไหน！

เวลานี้

สนามรบมีเสียงด่าทอดังขึ้นแล้ว

“ฮ่า ๆ ๆ ！”

“มาสิ！ พวกแกไอ้พวกเต่าหดหัวในกระดองนี่ ดูกูจะตีหัวหมาของพวกแกให้ระเบิดยังไง！”

เผชิญหน้าการร่วมมือของกุ่ยเหมินและศูนย์พันธมิตรบู๊

เสือขาวไม่เพียงไม่กลัวแต่กลับเต็มไปด้วยความคิดในการรบ

ใบหน้านั่นที่ถูกเลือดสดย้อมแดง

เวลานี้ยิ่งแสดงให้เห็นความดุร้าย！

และปรมาจารย์สามพันคนของกุ่ยเหมินและศูนย์พันธมิตรบู๊เงียบไม่พูด

แต่ความคิดฆ่าในดวงตาของทุก ๆ คนต่างก็กำลังเผาไหม้อย่างรุนแรง！

ฟิ้ว！

ในเวลานี้

เงาคนหนึ่งบินมาอย่างรวดเร็ว

เสือขาวจู่ ๆ ตกใจ

มองเห็นผู้ที่มาคือหยางเฟิง เสือขาวนี่ถึงได้ถอนหายใจ

ก็มีเพียงท่านแม่ทัพถึงสามารถเดินมาถึงด้านข้างตัวเองได้อย่างไม่มีเสียง

เสือขาวพูดอย่างเคารพทันทีว่า“ท่าน！”

หยางเฟิงมองเสือขาวแวบหนึ่งพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า“ฉันให้นายไม่ต้องขี้ขลาดแต่ไม่ได้ให้นายต่อต้านอย่างซึ่ง ๆ หน้านะ！”