บทที่ 605

บางคนที่มีพลังค่อนข้างอ่อนก็พ่นเลือดสดออกมาทันที ล้มลงบนพื้นไม่รู้เป็นหรือตาย

ถึงแม้ผู้คุมกฎสิบกับเหลิงฉานปรมาจารย์อย่างนี้

ก็รู้สึกหนังหัวแตกระเบิด เยื่อหูดังหึ่ง ๆ ！

สมองใหญ่ว่างเปล่า！

เสียงร้อง……

ทุกคนเอะอะโวยวายเป็นบริเวณ

น่ากลัวอย่างนี้！

น่ากลัวอย่างนี้เลย！！！

ผู้แข็งแกร่งสามพันคนก็ถูกเสียงของหยางเฟิงคำรามเสียงดังจนถอยไป

สายตาของปรมาจารย์นับไม่ถ้วนมองไปทางหยางเฟิงต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว！

เดิมทีคนที่ยังมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น แต่ละคนต่างก็ก้มหน้ากลัวหยางเฟิงมาหาพวกเขาเพื่อคิดบัญชี！

“นี่ยังเป็นคนหรือเปล่า？”

จางเทียนซานกับไป๋หลิงหลงก็กลืนน้ำลายอึกหนึ่งแล้ว！

นี่ทำให้คนหวาดกลัวมากแล้วจริง ๆ ！

เสียงคำรามด้วยความโกรธเสียงหนึ่ง สะเทือนทำให้ผู้แข็งแกร่งสามพันคนถอยไป

จู่ ๆ

พวกเขาคิดถึงอะไรได้！

ในพริบตา สองตานี้ก็เบิกกว้างดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ！

หรือว่า

พลังของหยางเฟิงได้บรรลุไปถึงก้าวที่สองในตำนานนั่นแล้วเหรอ？

ตำนาน

เริ่มจากฝึกฝนเน่ยจิ้ง ฮั่วจิ้ง ผ่านปรมาจารย์สุดท้ายมาถึงแดนปรมาจารย์ใหญ่ ก็คือจำกัดพลังคน

และอยู่เหนือปรมาจารย์ใหญ่ก็เป็นก้าวที่สองที่ลึกลับจนไม่สามารถคาดเดาได้！

ก้าวที่สอง

สรุปแล้วเป็นแบบไหนเข้าไปยังไง โลกบู๊ทั้งหมดไม่มีใครรู้สักคน

เพราะผู้แข็งแกร่งที่อยู่เหนือแดนปรมาจารย์ใหญ่แต่ละคนต่างก็เก็บตัวไม่ออกมา

ต่างก็เก็บตัวให้บรรลุเขตแดน สำเร็จถึงจะออกมา！

อีกทั้งคนเหล่านี้เป็นสัตว์ประหลาดแก่ที่ไม่มีใครไม่มีชื่อเสียงมานาน

หยางเฟิงดูจากอายุก็เป็นแค่วัยหนุ่ม

ถ้าหากเขาเป็นผู้แข็งแกร่งก้าวที่สอง

งั้นได้ยินเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน！

นี่สำหรับทั้งยุทธภพแล้วต่างก็เป็นข่าวใหญ่ที่สะเทือนฟ้าสะเทือนดินเรื่องหนึ่ง！

เสือขาวที่อยู่ด้านข้างพูดด้วยใบหน้าที่ภาคภูมิใจว่า“ไม่ เขาไม่ใช่คน！”

“อ๊ะ！”

ได้ยิน

จางเทียนซานกับไป๋หลิงหลงตะลึง

อะไรหยางเฟิงไม่ใช่คน？

หรือว่าเขาเป็นผี？

เพียงเห็นเสือขาวพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใสว่า“เขาเป็นเทพ！ เขาเป็นเทพในใจของพวกเรา！”

ตอนที่พูดประโยคนี้

สองดวงตาของเสือขาวก็เต็มไปด้วยความร้อน

ในทหารต้าเซี่ย หยางเฟิงก็คือตำนานหนึ่ง！