บทที่ 61

แต่เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่ายที่เข้ามาอย่างดุดัน ก็แน่ชัดว่าอีกฝ่ายเข้ามาหาเรื่องแน่

เย่หมิงจ้องไปที่หม่าตงแล้วกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “นายคือหม่าตงใช่ไหม ฉันคือเย่หมิงจากตระกูลเย่แห่งเมืองเอก ฉันมาที่นี่เพื่อที่จะบอกนายว่า งานประกวดราคาวันพรุ่งนี้โครงการเขตอุตสาหกรรมจะต้องเป็นของเย่ซื่อกรุ๊ป!”

พรุ่งนี้จะถึงวันงานประกวดราคาแล้ว

เพื่อให้โครงการเขตอุตสาหกรรมมาอยู่ในมืออย่างง่ายดาย

เย่หมิงจึงเลือกวิธีการที่ตรงไปตรงมาและป่าเถื่อนที่สุด นั่นก็คือมาหาหม่าตงถึงที่นี่

โดยเขาเชื่อว่าด้วยชื่อเสียงของตระกูลเย่แห่งเมืองเอกแล้ว หม่าตงคงไม่กล้าปฏิเสธ

ตระกูลเย่แห่งเมืองเอก?

หม่าตงบ่นพึมพำกับตัวเอง

นับว่าเป็นตระกูลในระดับรองของเมืองเอก

หากเป็นเมื่อก่อน หม่าตงอาจจะไว้หน้าตระกูลเย่แห่งเมืองเอกอยู่บ้าง

เพราะแม้ว่าตัวเองจะเป็นตระกูลร่ำรวยของตงไห่ แต่เมื่อเทียบกับตระกูลเย่แห่งเมืองเอกแล้วนับว่ายังมีช่องว่างอยู่มาก

แต่ตอนนี้ หม่าตงได้รับปากหยางเฟิงไปแล้วว่าจะยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้แก่เฟิงเมิ่งกรุ๊ป

เขาจะกล้ายกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้เย่ซื่อกรุ๊ปอีกได้อย่างไร

หากเขาทำผิดต่อหยางเฟิง ต่อให้เป็นเทวดาก็คงช่วยอะไรเขาไม่ได้

อีกอย่างเย่หมิงพาพวกบุกเข้ามาในบ้านแบบนี้ ถือว่าไม่ไว้หน้าเขาเลยแม้แต่นิดเดียว เป็นการกระทำที่ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย

หม่าตงหน้าดำคร่ำเครียด “ไม่ว่าพวกคุณจะเป็นใครก็ตาม แต่การบุกเข้ามาที่บ้านของฉันแบบนี้ แถมยังบังคับให้ฉันยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้อีก พวกคุณคิดว่าคนอย่างหม่าตงรังแกง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ”

“ฮ่าๆๆ!”

ได้ยินดังนั้นเย่หมิงก็หัวเราะออกมาเสียงดัง “หม่าตง อย่าคิดว่าตัวเองเป็นเศรษฐีแนวหน้าของตงไห่แล้วจะแน่มาจากไหนนะ ในสายตาของฉัน แกก็เป็นแค่มดเล็กๆ ตัวหนึ่ง ถ้าแกยอมยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้ฉัน ทุกอย่างจะคุยกันง่ายขึ้น แต่ถ้าแกไม่ยอม......”

เมื่อกล่าวถึงตอนนี้ สีหน้าของเย่หมิงก็เคียดแค้นขึ้นมา

เย่กวงก้าวออกมาเช่นกัน “หม่าตง คนที่รู้จักเวลาคือคนที่ฉลาดที่สุด ฉันขอแนะนำแกให้ยอมทำตามแต่โดยดี อย่าหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว!”

ก่อนหน้านี้ตระกูลเย่แห่งตงไห่เป็นเพียงตระกูลระดับรองตระกูลหนึ่ง ในสายตาของหม่าตงก็เป็นได้แค่หมาตัวหนึ่งเท่านั้น

แต่ว่าตอนนี้เย่กวงกำลังช่วยตระกูลเย่แห่งเมืองเอกอยู่ เขาจึงไม่เห็นหม่าตงอยู่ในสายตา