บทที่ 636

ถึงแม้พวกเขาโกรธแค้น

แต่พวกเขาก็รู้ตัวเองขึ้นไป ก็เพียงแค่ส่งไปตายเท่านั้น！

“ฮึ ไม่ถือสาหาความกับพวกนาย！”

สุดท้าย

หลี่ซู่ฮึอย่างเย็นชาเสียงหนึ่ง หันหน้าไปก็ไม่พูดอีกแล้ว

มองเห็นหลี่ซู่ยอมแพ้

บนหน้าของเสือขาวเปิดเผยความเสียดายออกมาเล็กน้อย

เขายังฆ่าไม่สะใจเลย

ใครจะรู้

ศูนย์พันธมิตรบู๊นี้คิดไม่ถึงจะอ่อนแอมากอย่างนี้？

เย่ชิวที่อยู่ด้านข้างมองหน้ากับเหอเซิ่งหงแวบหนึ่งแล้ว

สองคนต่างก็มองเห็นสีหน้าที่ตกตะลึงของฝ่ายตรงข้ามแล้ว

พลังของเสือขาวคนนี้กับองครักษ์มังกรที่แสดงออกมาน่าตกใจมากจริง ๆ แล้ว

ดูแล้ว

หลังรอเข้าถึงในสุสานเย่เวิ่น

จะต้องคิดหาวิธีจัดการพวกเขาให้ได้！

“รีบดู หยางเฟิงใกล้ที่จะปีนยอดสุดแล้ว！”

และในเวลานี้

ก็ไม่รู้เป็นใครที่ร้องตระโกนเสียงดังแล้ว

ฟืบ！

สายตาของทุกคน

ต่างก็หันไปรวมที่บันไดขึ้นฟ้า！

เวลานี้

หยางเฟิงห่างจากปีนยอดสุดเหลือเพียงแค่ไม่ถึงบันไดหินห้าขั้น

ผู้คุมกฎสิบห่างจากปีนยอดสุดยังมีบันไดหินสิบขั้น

เหลิงฉานแย่ที่สุด ห่างจากปีนยอดสุดยังมีบันไดหินสิบห้าขั้นเต็ม ๆ ……

“เป็นยังไง？ ผู้คุมกฎใหญ่เหลิง จะเอาอีกต้นหรือเปล่า？”

เวลานี้

หยางเฟิงจู่ ๆ หันหน้ามาถามด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้ม

ได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

ทันใดนั้นเหลิงฉานก็กัดฟัน

บนตลอดทางนี้เขาได้ใช้เงินไปแล้วหนึ่งพันล้าน！

ถึงแม้ในฐานะเป็นผู้คุมกฎใหญ่ของศูนย์พันธมิตรบู๊ เขามีทรัพย์สินมาก

แต่ความมั่งคั่งทั้งหมดของเขาบวกขึ้นมาแล้วก็แค่ประมาณสองพันล้าน！

ยังไงในฐานะเป็นนักบู๊คนหนึ่ง

หลายครั้งเงินทองก็เป็นเพียงแค่ของนอกกาย

แต่ก็ไม่ได้หมายถึงเงินทองสำหรับนักบู๊แล้วก็ไม่มีประโยชน์！

ต้องรู้ว่านักบู๊ก็เป็นคนก็ต้องกินต้องดื่มใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ เหล่านี้ต่างก็ต้องใช้เงิน！

และหยางเฟิงคนเลวคนนี้ เห็นชัดว่าก็คือต้องการเอาเงินส่วนสุดท้ายของเขามา

ที่สำคัญที่สุดคือ

เหลิงฉานไม่ซื้อก็ไม่ได้

เพราะ

ปีนยอดสุดก็อยู่ข้างหน้านี้！

ให้เขาปล่อยทิ้งไปอย่างนี้ เขามีใจที่ไม่ยินยอม！