บทที่ 637

ถึงแม้ทรัพย์สินมรดกของเขามากกว่าเหลิงฉานเล็กน้อย

แต่เงินมากอย่างนั้นยังคงให้เขาอดไม่ได้ที่จะปวดใจ！

อีกทั้งครั้งนี้กุ่ยเหมินเสียหายหนักมาก

หลังกลับไปแล้ว เขาต่างก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง？

ต้องรู้ว่ากฏของกุ่ยเหมินเคร่งครัด

ถึงแม้เขาเป็นผู้คุมกฎสิบของกุ่ยเหมิน แต่ที่กุ่ยเหมินก็เป็นเพียงตำแหน่งสูงเท่านั้น！

“โอเครแล้ว พวกคุณสองคนกินหญ้าอยู่ที่นี่ช้า ๆ แล้วกัน！”

“กูไปก่อนแล้ว！”

พูดจบ

เพียงเห็นหยางเฟิงยืนขึ้นมาแล้ว

เขายื่นมือตบฝุ่นละอองที่อยู่บนเสื้อผ้าแล้ว

จากนั้นหมุนตัว

เขาคิดคำนวณเล็กน้อย

หน้าหลังนี้ตัวเองหลอกเหลิงฉานกับผู้คุมกฎสิบไปประมาณสี่พันล้าน

ตัวเลขนี้โอเครแล้ว

หลอกต่อไปอีกก็หลอกไปไม่ได้เท่าไหร่แล้ว

ยังไงก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นเจ้าของเถาเป่า ทรัพย์สินมรดกต่างก็มีหลายหมื่นล้าน！

นี่คือหมายความว่ายังไง？

มองเห็นเงาหลังที่ออกไปของหยางเฟิง

ผู้คุมกฎสิบกับเหลิงฉานตะลึงแล้ว

หลอกพวกเราเสร็จก็หนี？

นี่คือลูกไม้อะไร？

“เร็ว ๆ ๆ ！ รีบไล่ตามคนเลวคนนี้ให้ทัน！！ ไม่งั้นให้คนเลวคนนี้ปีนยอดสุดแล้ว！！！”

มองเห็นหยางเฟิงมีระยะห่างจากปีนยอดสุดเพียงแค่ก้าวเดียว

ผู้คุมกฎสิบมีปฏิกิริยามาร้องตระโกนเสียงดังแล้ว

“หยางเฟิง แกแม่งอย่าหนีสิ！ รอพวกเราด้วย！！！”

เหลิงฉานก็มีปฏิกิริยามาแล้ว

ตามหลัง

สองคนก็กินหญ้าไปด้วยไล่ตามขึ้นไปด้วย

“ผมรอคุณ！”

หยางเฟิงเบ้ปากอย่างดูถูกแล้ว

ก่อนหน้านี้เขาคือตั้งใจหลอกเหลิงฉานกับผู้คุมกฎสิบสองคน

ดังนั้นถึงได้ชะลอฝีเท้า

ไม่งั้นแล้ว

อาศัยพลังของเขาก็ปีนยอดสุดได้นานแล้ว！

แต่

ในขณะที่หยางเฟิงมีระยะห่างจากส่วนยอดของบันไดขึ้นฟ้าเพียงแค่บันไดหินสามขั้นนั้น

เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดแล้ว

แรงกดดันที่ยากจะจินตนาการได้บดบังไปทั่วแล้ว

ทันใดนั้นก็ปกคลุมมาทางหยางเฟิง

ภายใต้แรงกดดันที่มหาศาลนี้

ก็อก！

ก็อก！

ก็อก！