บทที่ 64

ในความคิดของเขา งานประกวดราคาครั้งนี้ไม่น่าจะมีอะไรผิดคาด

หากหม่าตงรู้งานหน่อย ก็คงจะยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้เขาแต่โดยดี

ส่วนหยางเฟิงนั้น......

รอให้งานประกวดราคาจบลงก่อน ค่อยมาจัดการอีกที

หลังจากนั้นไม่นาน

หม่าตงก็เดินขึ้นไปบนเวที

เขากวาดตามองไปที่ทุกคนแล้วกล่าวอย่างเรียบง่ายว่า “ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานประกวดราคาในวันนี้ ขอให้ทุกท่านเสนอเอกสารประกวดราคาของทุกคนขึ้นมาได้เลย เมื่อผ่านการพิจารณาจากผู้เชี่ยวชาญแล้ว จะประกาศผลการประกวดราคาให้ทุกคนได้ทราบต่อไป”

สิ้นเสียง ทุกคนต่างพากันเสนอเอกสารประกวดราคาของตัวเองขึ้นมา

และในตอนนั้นเอง เย่หมิงลุกยืนขึ้นแล้วกล่าวอย่างไม่ค่อยให้เกียรตินักว่า “หม่าตง ฉันว่าไม่เห็นต้องยุ่งยากอะไรให้มากนักเลย แกยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้ฉันก็สิ้นเรื่อง!”

เมื่อเย่หมิงกล่าวโพล่งออกมาเช่นนั้น ทุกสายตาก็จดจ้องมาที่เขา

“คนนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงกล้าพูดกับหม่าตงแบบนี้!”

“ไม่รู้เหมือนกัน ดูแล้วไม่คุ้นหน้า สงสัยจะไม่ใช่คนตงไห่เหมือนพวกเรา”

“คนคนนี้ไม่รอดแน่ หยาบคายแบบนี้ สงสัยคงไม่รู้ว่าหม่าตงเป็นอภิมหาเศรษฐีของตงไห่ล่ะมั้ง”

เมื่อเห็นท่าทางเย่อหยิ่งเช่นนี้ของเย่หมิง ทุกคนต่างเฝ้ามองเหตุการณ์ด้วยหวังว่าจะเห็นเหตุการณ์สนุกๆ เกิดขึ้น

หม่าตงมองไปที่เย่หมิงอย่างเรียบเฉย ก่อนจะกล่าวอย่างไร้ความรู้สึกว่า “ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อร่วมงานประกวดราคา ผมยินดีมาก แต่ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อก่อกวนก็เชิญกลับไปได้แล้ว!”

สิ้นเสียงพูด เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นร้อยนายก็พากันวิ่งกรูเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ สีหน้าของทุกคนก็เริ่มเปลี่ยนไป

ไม่มีใครคาดคิดว่า งานประกวดราคาครั้งนี้จะเกิดเหตุการณ์วุ่นวายเช่นนี้ขึ้น

เพื่อยับยั้งพวกของเย่หมิงมาสร้างความวุ่นวายในงาน เมื่อคืนวานหม่าตงได้สั่งเพิ่มเติมกำลังเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในงานประกวดราคาเอาไว้แล้ว

“หม่าตง แกหาเรื่องตายซะแล้ว” เย่หมิงแผดเสียงอย่างโกรธเกรี้ยว “หรือแกลืมไปแล้ว ว่าเมื่อคืนวานฉันได้เอ่ยปากเตือนแกไปว่ายังไง”