บทที่ 65

ไม่รอให้หม่าตงกล่าวจบ เย่หมิงก็พูดโพล่งออกมาอย่างไม่พอใจ “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดไร้สาระให้มากนัก พูดมาเลยว่าใครเป็นผู้ชนะการประกวดราคา”

ในสายตาของเย่หมิง งานประกวดราคาครั้งนี้เขาก็แค่มาเข้าร่วมเท่านั้น

เพราะเขาไม่เชื่อว่า หม่าตงจะกล้าไม่ยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้เขา

หม่าตงไม่แม้แต่จะหันไปมองเย่หมิง เขาพูดออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว “บริษัทที่ได้รับโครงการเขตอุตสาหกรรมตงไห่ครั้งนี้คือเฟิงเมิ่งกรุ๊ป!”

“พ่อคะ พวกเราชนะแล้ว!”

เมื่อได้ยินคำประกาศของหม่าตง เย่เมิ่งเหยียนก็ร้องออกมาด้วยความตื้นตัน

“ใช่ๆๆ เฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกเราชนะแล้ว!”

นาทีนั้น เย่ไห่ตื้นตันจนไม่รู้ว่าควรพูดอะไรออกมาดี

“หยางเฟิง ขอบคุณมากนะ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ พวกเราคงไม่ชนะ” เย่เมิ่งเหยียนมองหยางเฟิงด้วยความซาบซึ้ง

หยางเฟิงยิ้มพลางกล่าวว่า “เด็กโง่ มันเป็นเรื่องที่ผมต้องช่วยคุณอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”

“เป็นไปไม่ได้!”

เย่หมิงลุกขึ้นยืนแล้วแผดเสียงลั่น

“หม่าตง แกต้องเข้าใจอะไรผิดแน่ๆ คนชนะการประกวดราคาจะเป็นเฟิงเมิ่งกรุ๊ปได้ยังไง เห็นชัดๆว่าต้องเป็นเย่ซื่อกรุ๊ปของพวกเรา”

เย่หมิงจ้องหม่าตงด้วยดวงตาแดงก่ำที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

เดิมทีเขาคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาควบคุมเอาไว้ได้อยู่หมัดแล้ว

แต่ไม่คาดคิดเลยว่า พูดดีๆ หม่าตงจะไม่ยอมฟัง จะต้องให้ใช้ไม้แข็ง เพราะเขาได้ยกโครงการเขตอุตสาหกรรมให้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปไปเรียบร้อยแล้ว

มันไม่กลัวตายเลยหรือไง

เมื่อเห็นเย่หมิงที่มีสีหน้าอาฆาตแค้น หม่าตงก็เอ่ยออกมาอย่างไม่ใส่ใจนัก “ผมไม่ได้เข้าใจอะไรผิดนะ ผู้ที่ชนะการประกวดราคาคือเฟิงเมิ่งกรุ๊ป”

เขาเอ่ยตอบออกมาด้วยสีหน้าหมองหม่น “เย่หมิง แกคิดว่าการที่ส่งคนมาข่มขู่ฉันแล้วฉันจะกลัวแกงั้นหรือ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถ้าแกอยากได้โครงการเขตอุตสาหกรรม แกคงได้แต่ฝันไปเท่านั้นแหละ”

“ไปตายซะ!”

สิ่งที่หม่าตงทำคือการดูถูกเขาต่อหน้าคนอื่น

ก่อนหน้านี้เขาได้ลั่นวาจาออกมาแล้วว่า โครงการเขตอุตสาหกรรมจะต้องเป็นของตระกูลเย่

เพียงชั่วพริบตาเดียว กลับถูกหม่าตงตบหน้าอย่างแรง

นี่จะให้เย่หมิงอดทนไหวได้อย่างไร

“หม่าตง แกก่อเรื่องรนหาที่ตายเองนะ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจแกก็แล้วกัน”

เย่หมิงพาพรรคพวกเดินเข้าไปหาหม่าตงด้วยสีหน้าเคียดแค้น