บทที่ 653

ผู้ที่ได้สัมผัสกับควันนี้ ผิวหนังก็จะเน่าเปื่อยทันที

ไม่เพียงเท่านั้น

ควันสีเขียวยังทวีความเจ็บปวดอย่างมาก และแทรกซึมลึกเข้าไปในไขกระดูก

เห็นเพียงลูกสมุนของกุ่ยเหมิน ที่จับหน้าตัวเองอย่างต่อเนื่อง

ก้อนเนื้อสีเลือดถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆโดยพวกเขา

มีบางจุด ถึงขั้นเห็นกระดูกสีขาวได้อย่างชัดเจน

ดูแล้วเหมือนดั่งปีศาจร้าย

หน้ากากผีบนใบหน้าของพวกเขาก็ถูกฉีกออกทีละชิ้นเช่นกัน

เผยให้เห็นใบหน้าที่น่าเกลียดน่ากลัวด้านใน

โดยทั่วไปแล้วคนเหล่านี้ได้รับการแปลงโฉมแล้ว

เป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นว่ารูปร่างหน้าตาที่แท้จริงของพวกเขาเป็นอย่างไร

เย่ชิวเห็นดังนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนไปมาก

สายตาของเขาแสดงความหวาดกลัวอยู่ลึกๆ

ฟิ้ว！

หนึ่งร่างรวดเร็วปานสายฟ้า

เย่ชิวรีบบินกลับไปทันที

ความว่องไวของเขาเร็วมาก

เพราะกลัวว่าหากช้ากว่านี้ตนเองจะถูกควันพิษสีเขียวกลืนกิน

อ้าก！

อ้าก！

อ้าก！

เสียงร้องโหยหวนเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ชั่วพริบตาเดียว

ลูกสมุนนับร้อยของกุ่ยเหมิน

ต่างก็นอนกองลงกับพื้น ไร้ซึ่งชีวา

ใบหน้าของพวกเขา ล้วนถูกพวกเขาฉีกขาดด้วยมือของตนเอง

ดูแล้วช่างน่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง！

เมื่อก่อน

พวกเขาขู่ว่าจะส่งนักบู๊หลายร้อยคนไปสู่ความตาย

ตอนนี้

เพียงช่วงเวลาอันสั้น พวกเขาก็ได้ตายตามไป

ดังคำกล่าวที่ว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว!

เมื่อเห็นดังนั้น

สงครามกำลังจะเริ่มต้น บรรยากาศตึงเครียดที่ทุกคนชักดาบออกมา

พลันหายไปทันที

สายตาของทุกคนจ้องมองเต็มด้วยความตกใจ

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น？”

เมื่อเห็นว่าลูกสมุนหนึ่งร้อยคนของตนเองถูกฆ่าตายในทันที

ผู้คุมกฎสิบถึงกับต้องหลั่งน้ำตา

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า

เย่เวิ่นจะโหดเหี้ยมเช่นนี้

แม้กระทั่งโลงศพของตนเอง ก็ยังสร้างกลไกไว้

และเป็นกลไกที่แปลกประหลาดและอยู่ยงคงกระพันมาถึงปัจจุบัน

ลูกสมุนนับร้อยของกุ่ยเหมิน แม้แต่โอกาสจะร้องขอชีวิตยังไม่มี ติดพิษจนตาย

“นายท่าน ข้าน้อยสมควรตาย！”

นายท่าน