บทที่ 657

ไม่เพียงแต่ฆ่าเหลิงฉาน

แถมยังปัดความผิดให้ตัวเองอีก

แต่ทว่าหยางเฟิงไม่ได้สนใจอะไรทั้งสิ้น

ต่อให้เขาฆ่าเหลิงฉานแล้วมันยังไงต่อล่ะ？

อย่างไรก็ตามทุกคนก็ต้องตายที่นี่อยู่ดี

“อ้าก ผู้คุมกฎสิบเสียชีวิตแล้ว พวกเรารีบหนีกันเถอะ！”

“รีบหนีไป! หากไม่หนี พวกเราจะตายกันหมด!”

“หนีเร็ว！”

หลังจากที่เหลิงฉานตาย

ความสมดุลทางจิตใจของคนศูนย์พันธมิตรโลกบู๊ก็พังทลายลงทันที

เหลิงฉานคือปรมาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา

ตอนนี้เหลิงฉานได้ตายไปแล้ว

หากพวกเขายังอยู่ที่นี้ ก็เหมือนการรนหาที่ตาย

ทันใดนั้น

คนของศูนย์พันธมิตรบู๊พลันรีบทยอยเคลื่อนทัพหนี

เมื่อเห็นดังนั้น

เสือขาวจะพลาดโอกาสดีๆอย่างการกำราบคนเลวที่กำลังพ่ายแพ้ให้สิ้นซากไปได้อย่างไร!

เขาหัวเราะเสียงดังพลางพูดว่า “ฮ่าฮ่าฮ่า พี่น้องข้า คนของศูนย์พันธมิตรบู๊สูญเสียความมั่นใจแล้ว ฆ่าพวกมันให้หมด!”

“ฆ่ามัน！”

“ฆ่ามัน！”

“ฆ่ามัน！”

องครักษ์มังกรนับร้อยค่อยๆคำรามอย่างดุเดือด

คนของศูนย์พันธมิตรบู๊หนีกระเจิงจนแถวกองทัพแตก

เมื่อเห็นดังนั้น

ดวงตาของผู้คุมกฎสิบพลันแดงก่ำ

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เหลิงฉานจะเสียชีวิต

ตอนนี้คนของศูนย์พันธมิตรบู๊สติเตลิดไปหมดแล้ว

กุ่ยเหมินของพวกเขาก็ยากที่จะต้านทานได้ฝ่ายเดียว

หากไม่ถอยทัพตอนนี้ เกรงว่าคงตายอยู่ที่นี้ทั้งหมด

แต่หากจะถอยทัพเช่นนี้ เขาก็ยังไม่วางใจ

หากรู้ว่าชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรยังอยู่ว่ามือของหยางเฟิง

ฟิ้ว！

ฟิ้ว！

ฟิ้ว！

ทันใดนั้น

ก็มีเงาคน2-3ร่าง

ที่รีบรุดเข้าไปในหลุมฝังศพโดยไม่มีการลังเล

ทุกคนตกตะลึง

ตามด้วยความประหลาดใจ

นี่คือคนตระกูลหนิง

หากพูดตามความรู้สึก

หยางเฟิงคือศัตรูของทุกคน

ทุกคนล้วนเป็นสหายร่วมรบ

หยางเฟิงทำสายตามีเลศนัย