บทที่ 658

“ไสหัวไปพวกกุ่ยเหมินอย่างพวกเจ้า ไม่ควรค่ากับการที่ตระกูลหนิงของข้าจะร่วมมือด้วย？”

ใครจะไปคิดว่า

หนิงชิงเฉิงเหลือบมองที่ผู้คุมกฎด้วยสายรังเกียจและดูถูกเหยียดหยาม

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วตระกูลหนิง

เป็นถึงตระกูลที่ร่ำรวยแห่งจงโจว

กุ่ยเหมินก็เป็นเพียงแค่พวกหนูสกปรกที่ต้องหลบซ่อนอยู่ในเงามืด

ให้เธอร่วมมือกับหนูสกปรกพวกนี้ ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันเสียจริง

“เจ้า……”

ผู้คุมกฎสิบโกรธถึงขีดสุด สีหน้าซีดเผือก

เขานึกไม่ถึงเลยว่าหนิงชิงเฉิงจะเพิกเฉยต่อคำชักชวน

ที่ทำให้เขาตกตะลึงก็คือ

ทุกคนล้วนจ้องมองไปจุดเดียวกัน

เห็นเพียงหนิงชิงเฉิงที่มองไปยังหยางเฟิงอย่างไม่ละสายตา

ค่อยๆก้าวไปหาหยางเฟิงทีละก้าว

ศพบนพื้นมากมาย

เลือดสดไหลนองเต็มพื้น

เธอก็ไม่หวั่น

1 ก้าว！

2 ก้าว！

3 ก้าว……

เมื่อเห็นการกระทำของหนิงชิงเฉิง

ทุกคนต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง

ไม่มีใครรู้ว่าคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหนิงต้องการทำอะไร？

ในที่สุด

หนิงชิงเฉิงก็เดินมาหยุดที่ตรงหน้าหยางเฟิง

ทั้งสองมองตากัน ไร้ซึ่งคำพูด

หลังจากเวลานั้น

หยางเฟิงเอาชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรออกมาอ้อมอกพลางถามว่า “เจ้าอยากได้มันงั้นรึ？”

หนิงชิงเฉิงถามกลับไปว่า “หากข้าต้องการมัน เจ้าจะให้ข้าได้หรือไม่？”

หยางเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งพลันส่ายหัวพลางพูดว่า “ไม่! ถ้าเป็นเจ้า ข้าจะให้เจ้า แต่ด้านหลังของเจ้าเป็นคนของตระกูลหนิงทั้งหมดแม้ว่าข้าจะมอบมันให้กับเจ้า มันก็ไม่ตกอยู่ในกำมือเจ้าหรอก!"

หนิงชิงเฉิงดูแววตาที่จริงจังของหยางเฟิงออก

เธอก็เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหนิง

ต่อให้หยางเฟิงมอบชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรให้เธอ

ท้ายที่สุดก็ตกอยู่ในกำมือของคนตระกูลหนิงอยู่ดี

แต่ในท้ายที่สุดแล้ว

หยางเฟิงก็ยังเต็มใจที่จะมอบให้เธอ

หนิงชิงเฉิงยิ้มออกมา

รอยยิ้มที่เปรียบเสมือนดอกไม้กำลังผลิบาน เป็นเสน่ห์ของชิงเฉิง

หยางเฟิงถึงยินยอมให้เธอ

นี้เป็นสิ่งที่พิสูจน์ว่า ตนเองก็เป็นคนสำคัญในใจของหยางเฟิง

นี่จะไม่ทำให้เธอยิ้มได้อย่างไร？

เห็นหยางเฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถอนหายใจเบาๆพลางพูดว่า “แน่นอน! หากเจ้าต้องการมันจริงๆ ข้าก็มอบมันให้กับเจ้าได้ ยังไงซะข้าก็ติดหนี้บุญคุณเจ้า!”