บทที่ 670

เมื่อได้ยินดังนี้

หยางเฟิงจึงรีบหยิบจี้หยกรูปมังกรที่เอวของเขาออกมา

เย่หลงเคยพูดกับเขาไว้ว่า

จี้หยกรูปมังกรนี้ คือกุญแจที่ใช้เปิดผนึกชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร

แต่จนกระทั่งตอนนี้

เขาก็ยังไม่ว่าพบว่าจี้หยกรูปมังกรนี้จะมีประโยชน์อันใด？

“นายท่าน เจ้าของสิ่งนี้ใช้การอย่างไร？”

เย่หลงพูดเบา ๆ “ง่ายๆ เพียงวางจี้หยกรูปมังกรลงบนปลายม้วนกระดาษ !”

เมื่อได้ฟังคำพูดนี้

หยางเฟิงพลันอดสงสัยไม่ได้

นี่มันเหมือนเรื่องเด็กเล่นเกินไปเสียแล้ว！

แต่ถึงอย่างนั้น

หยางเฟิงก็ยังคงวางจี้หยกรูปมังกรลงบนชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรอย่างระมัดระวัง

ตูม ！

ทันใดนั้น

ประกายแสงสว่างไสวก็พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

โฮรก！

เห็นเพียงจี้หยกรูปมังกรที่ราวกับจะกลายเป็นมังกรทองห้ากรงเล็บ ที่พุ่งทยานสู่ฝากฟ้า จ้องมองเย้ยหยันเทพสวรรค์ ยโสโอหังต่อท้องนภา

“นี่มัน……”

เมื่อได้มองเห็นที่นี้

หยางเฟิงก็ตกตะลึง

นี่คือวิสัยทัศน์ที่แท้จริง!

แม้จะเกินความเข้าใจของเขาไปเพียงเล็กน้อย

ณ เวลานี้

มังกรทองห้ากรงเล็บได้ทะลุทะลวงเข้าไปในชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร

ประกายแสงได้หายไป จี้หยกรูปมังกรก็ค่อยๆ สลายหายไปด้วยเช่นกัน

หลังจากนั้นเพียงชั่วครู

ชิ้นส่วนที่ว่างเปล่าชิ้นเดิมของชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร พลันปรากฏลวดลายขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ลวดลายเหล่านี้ราวกับการเคลื่อนไหวก็มิปาน

และยังแลดูเหมือนแผนที่สู่ขุมทรัพย์เช่นกัน

หยางเฟิงมองไปที่เย่หลง และถามด้วยความสงสัย "นายท่าน นี่มันเกิดอะไรขึ้นงั้นรึ ?"

“อืม”

ขณะนี้

เย่หลงถอนหายใจเบา ๆ พลางอธิบายว่า "เดิมทีจี้หยกรูปมังกรนี้เป็นของมกุฎมังกร และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร ครั้งเมื่อบรรพบุรุษของข้าได้จี้หยกนี้และชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร พวกเขาจึงแยกพวกมันออกเป็นสองส่วน"

จี้หยกถูกส่งมอบให้กับพ่อของข้าเพื่อความปลอดภัย และชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรก็เก็บซ่อนไว้กับบรรพบุรุษ

“การเคลื่อนไหวข้างบนก็คือคัมภีร์จักรพรรดิมังกรที่มีชื่อเสียงก้องฟ้า ตราบใดที่ชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรถูกรวบรวมเข้าไว้ด้วยกันก็จะได้ครอบครองคัมภีร์จักรพรรดิมังกรทั้งหมด ขณะเดียวกัน นี่ก็คือแผนที่ขุมทรัพย์ด้วยเช่นกัน ได้ยินมาว่าแผนที่ขุมทรัพย์นี้คือสถานที่ฝังมกุฎมังกร"

“เพียงแค่เจอหลุมศพของมกุฎมังกร ก็จะพบความเร้นลับของการทะลวงผ่านขั้นที่สามของศิลปะการต่อสู้”

อะไรนะ？