บทที่ 673

จะทำเยี่ยงไร?

ท่านอาจารย์ข้าไร้ซึ่งชื่อเสียง

จนถึงวันนี้

หยางเฟิงไม่สามารถพบท่านอาจารย์ของเขาได้อีก!

หากไร้ซึ่งความกตัญญูแล้ว

หยางเฟิงไม่สามารถยืนในจุดนี้ได้!

กตัญญูรู้คุณคณาจารย์ สามารถครอบครองสมบัติอันล้ำค่าอย่างชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกร ได้ถูกเก็บรักษาสมบัติล้ำค่าเฉกเช่นนี้ถูกส่งมอบให้แก่หยางเฟิง

ตั้งสำนักด้วยตนเอง อบรมดูแลสั่งสอนเขา

ให้เขากลายเป็นเทพมรณะอันดับหนึ่งที่มีชื่อเสียงในเขตชายแดน!

กลายเป็นเทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าเซี่ย

ช่างกตัญญูรู้คุณอะไรเยี่ยงนี้!

เมื่อหวนระลึกอาจารย์ของข้า

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกที่อยากจะถอดถอนหายใจ

เมื่อหวนระลึกถึงความรู้สึกนี้บริเวณขอบตาของเขาเริ่มแดงระเรื่อ

นับประสาอะไร

ในช่วงแรกเริ่มที่ตนเองเป็นคนไร้ค่าอย่างพวกมดปลวก

และท่านอาจารย์ที่เคารพของเขาเป็นถึงท่านอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเซี่ย

แม้แต่เจ้ามังกรคนปัจจุบันก็ยังเรียกว่าว่าท่านอาจารย์!

สามารถพูดได้ว่า

ในหัวใจขอหยางเฟิง มีท่านอาจารย์ที่คอยสั่งสอนเปรียบเสมือนเขาเป็นลูกแท้ๆ!

และเนื่องจากความสัมพันธ์ของท่านอาจารย์และลูกศิษย์

เขาและเจ้ามังกรคนปัจจุบันมีความสัมพันธ์แบบพี่ชายน้องชาย

นี่คือเหตุผล.

หยางเฟิงไม่สนใจว่าใครจะกล่าวโทษเขา!

นี่คือเหตุผล.

เจ้ามังกรให้พลังอันยิ่งใหญ่แก่หยางเฟิง

แต่ไม่เคยเกรงกลัว!

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

หยางเฟิงดึงสติกลับมา

เขานำภาพจักรพรรดิมังกรสองชิ้นมาปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน

มันกลายเป็นแผนที่แสนล้ำค่า

“ดูเหมือนว่ามีเพียงเก้าชิ้นส่วนของแผนที่จักรพรรดิมังกรเท่านั้นที่เราสามารถรู้ความลับของแผนที่จักรพรรดิมังกรได้!”

“อย่างไรก็ตาม มีชิ้นส่วนรูปภาพจักรพรรดิมังกรทั้งหมดเก้าชิ้น และตอนนี้ข้ามีเพียงสองชิ้นเท่านั้น หนทางอีกยาวไกลในการตามหาพวกมันทั้งหมด!”

ช่วงเวลาที่พูด

หยางเฟิงหยิบชิ้นส่วนของจักรพรรดิมังกรที่ได้รับมาใหม่อีกครั้ง

เขาจ้องไปที่การเคลื่อนไหวด้านบน

ดูเหมือนว่าจะเข้าสู่สภาวะแปลก ๆ ในทันที

ในสายตาของหยางเฟิงทุกการเคลื่อนไหวบนม้วนหนังแกะนี้เปลี่ยนไปทันที

ในความคิดของหยางเฟิง เขายังคิดพิจารณาต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน

หยางเฟิงนั่งเงียบ ๆ จ้องมองที่ชิ้นส่วนของแผนที่จักรพรรดิมังกรจนถึงเช้า

ถึงวันรุ่งขึ้น

ไม่เพียงแต่หยางเฟิงไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย ในทางกลับกัน เขามีจิตใจที่ดี