บทที่ 694

"คุณพ่อ!"

เย่เมิ่งเหยียนกุมมือของเย่ไห่เอาไว้แน่น

สองคนพ่อลูก อดไม่ได้ที่จะน้ำตานองหน้า

ในเวลานี้

สถานีโทรทัศน์ก็จนปัญญาที่จะถ่ายทอดต่อไป

ผู้ดำเนินรายการจำเป็นต้องหยุดดำเนินรายการ

เย่เทียนก็หมดปัญญาที่จะพูดกลบเกลื่อน

กระทั่งมีคนซักถามว่า สรุปแล้วที่เขามาออกสถานีโทรทัศน์มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?

และสถานีโทรทัศน์ ได้รับเงินติดสินบนหรือไม่ ถึงได้พูดมั่วซั่วเช่นนี้!

เย่โหรวก่นด่าเย่เทียนด้วยความโมโหว่า: "ไอ้สวะ! แกมันไอ้สวะ! ฉันเอาแกมาแล้วมีประโยชน์อะไรบ้าง?"

เดิมทีทุกสิ่งทุกอย่างถูกวางแผนมาอย่างดี

ผลสุดท้าย กลับกลายเป็นละครตลก

ไม่เพียงแต่ไม่สามารถทำให้เย่ไห่เสียชื่อเสียงได้

กลับช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่ดีงามให้กับเย่ไห่อีกด้วย!

นี่จึงทำให้เย่โหรว อดไม่ได้ที่อยากจะด่า!

เย่เทียนก็มีสีหน้ากล้ำกลืนความไม่เป็นธรรม

เขาก็ไม่รู้ว่า เพราะเหตุใดเรื่องราวถึงได้กลับกลายเป็นเช่นนี้!

ในเวลานี้

ประตูใหญ่สถานีโทรทัศน์ ได้ถูกกลุ่มคนที่โกรธเคืองปิดล้อม

"หึ!"

เย่โหรวทำเสียงไม่พอใจ และออกไปเพียงลำพัง

เย่เทียนรีบตะโกนเรียกเสียงดังว่า: "คุณรอฉันด้วยสิ! คุณรอฉันด้วย!"

แต่ฝีเท้าของเย่โหรว

ไม่ได้หยุดลงแต่อย่างใด

จากมุมมองของเย่โหรว เย่เทียนในตอนนี้ได้สูญเสียคุณค่าในการใช้ให้เกิดประโยชน์ไปแล้ว

ถึงแม้จะนำมาอยู่ข้างกาย ก็เป็นเพียงภาระเท่านั้น!

เห็นเย่โหรวหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เย่เทียนก็ตกตะลึงตาค้างในทันที

ในช่วงเวลาสำคัญ คาดไม่ถึงว่าเย่โหรวจะทอดทิ้งตนเอง?

"เขาก็คือเย่เทียน!"

"คาดไม่ถึงว่าจะกล้าโกหกพวกเรา!"

"ตีเขาให้ตาย! ตีเขาให้ตาย!"

……

ชั่วพริบตา

กลุ่มคนที่โกรธเคือง บุกทะลวงประตูใหญ่ของสถานีโทรทัศน์ และพุ่งเข้าไปหาเย่เทียน

เย่เทียนตกใจจนฉี่ราด

กลุ่มคนเหล่านี้ คือคนที่ก่อนหน้านี้เห็นใจเย่เทียน

แต่หลังจากที่รู้ความจริง

พวกเขาก็พบว่าตนเองเหมือนกับคนโง่คนหนึ่งที่ถูกเย่เทียนหลอกลวง

นี่จึงทำให้พวกเขาโกรธเคืองถึงที่สุด!

เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว

เย่เทียนก็หันตัวกลับเพื่อจะวิ่งหนี