บทที่ 701

แต่ละคนนอนลงบนพื้น สูญเสียพละกำลังไปอย่างสิ้นเชิง!

"นี่นี่นี่......"

"แย่แล้ว......"

เห็นสถานการณ์เช่นนี้

เย่หนานก็มีสีหน้าตกตะลึง

เลือดฝาดบนใบหน้าของเขาได้หายไปหมดแล้ว!

สีหน้าของเขาซีดเผือด ไม่มีสีเลือดเลยแม้แต่น้อย!

ประโยคคำพูดเดียว แต่พูดได้ไม่ครบถ้วน!

เย่หนานคาดไม่ถึงเลยว่า

ศักยภาพของหยางเฟิง จะน่ากลัวถึงเพียงนี้!

ผู้แข็งแกร่งปรมาจารย์ใหญ่เหล่านั้นที่ตนเองพามา ล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย!

ต้องทราบว่า

เย่หนานพาปรมาจารย์ใหญ่เหล่านั้นมา ถึงแม้ว่าจะเป็นจงโจว ก็สามารถเอาชนะได้

แต่เขานั้น

คาดไม่ถึงว่าตงไห่เล็กๆ แห่งนี้ จะเกิดปัญหาจนไม่สามารถควบคุมได้?

ตนเองต้องการมาทำอะไร?

ตนเองมาทำอะไรที่ตงไห่?

มีชีวิตที่ดี ไม่ใช่เหรอ?

"สวะก็คือสวะ พวกอ่อนแอ!"

หยางเฟิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาเย็นชาคู่นั้นจ้องมองไปที่เย่หนาน : "ต่อไป ก็ตาแกแล้ว!"

มองเห็นแววตาที่เย็นชาของหยางเฟิง

ในฉับพลัน

เย่หนานราวกับตกลงไปในอุโมงค์น้ำแข็ง!

ความหนาวเย็นเริ่มจากปลายเท้าไปจนถึงกระหม่อม!

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งปรมาจารย์เหล่านั้น ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฟิง

ตนเองไม่ใช่ว่าจะรนหาที่ตายหรอกเหรอ?

"อย่าเข้ามานะ! แกอย่าเข้ามานะ!"

เย่หนานตะโกนร้องอย่างหวาดกลัว

เขารู้สึกว่าจิตวิญญาณของตนเองกำลังสั่นเทาอยู่

น่ากลัว!

ช่างน่ากลัวจริงๆ!

หยางเฟิงหัวเราะเยาะ : "ทำไม รู้จักกลัวแล้วเหรอ? ความอวดดีก่อนหน้านี้ของแกล่ะ? ไม่ใช่ว่าจะหักแขนหักขาฉันหรอกเหรอ จะทำให้ฉันต้องตายทั้งเป็นหรอกเหรอ!"

"ฉัน......"

ร่างกายของเย่หนานสั่นระริก ตกใจกลัวจนเกือบหมดสติไป

คำพูดก่อนหน้านี้ที่เขาพูดออกไป ราวกับมีฝ่ามือหนึ่ง ตบลงบนใบหน้าของเขาอย่างแรง

"แกจะหักแขนหักขาฉันไม่ใช่เหรอ?"

"ฉันคิดว่าข้อเสนอนี้ไม่เลวเลย อีกสักครู่ฉันจะหักแขนหักขาของแก ให้แกได้ลิ้มลองมันอย่างละเอียดถี่ถ้วน!"

ใบหน้าของหยางเฟิงมีรอยยิ้มที่หยอกล้อ

"ไม่! แกทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

ได้ยินเช่นนั้น