บทที่ 716

แต่หยุนเฟยฉางยิ่งหดหู่ใจ！

ตัวเองถูกตีแล้ว คิดไม่ถึงหนิงชิงเฉิงยังสามารถหัวเราะออกมาได้？

นี่คือโปรยเกลือบนบาดแผลของเขา！

“ประคองฉันออกไป！”

หยุนเฟยฉางพูดแผดเสียงด้วยความโกรธต่อสวีโหย่วหรงอยู่

สวีโหย่วหรงสั่นไปทั้งตัวรีบประคองหยุนเฟยฉางลุกขึ้นมา

ไม่นาน

หยุนเฟยฉางที่อยู่ภายใต้การประคองของสวีโหย่วหรงก็เดินออกไปอย่างหมดอาลัยตายอยากแล้ว

มองเห็นหยุนเฟยฉางออกไป

หยางเฟิงไร้ความรู้สึก

หยุนเฟยฉางพวกของสวยงามชนิดนี้ ตอนเด็กเขาต่างก็ไม่เห็นอยู่ในสายตา

โตขึ้นแล้วก็ยิ่งไม่มีความกังวลอะไร

แน่นอนใช้ความเข้าใจที่เขามีต่อหยุนเฟยฉาง

หมอนี่หลังกลับไปแล้วจะคิดหาวิธีมาหาตัวเองเพื่อแก้แค้นแน่นอน

แต่เขายังไงก็ได้

กระทั่งทั้งตระกูลหยุนอยู่ในสายตาเขาต่างก็เป็นมด

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหยุนเฟยฉางที่ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งแล้ว？

ในพริบตา

สายตาที่ทุกคนมองไปทางหยางเฟิงก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัวแล้ว

ทุกคนต่างก็คิดไม่ถึง

หยางเฟิงจะกล้าลงมือตีหยุนเฟยฉาง！

ต้องรู้ว่านั่นเป็นคุณชายของตระกูลหยุนตระกูลมหาเศรษฐีที่ยิ่งใหญ่นะ！

หรือว่าหยางเฟิงก็ไม่กลัวการแก้แค้นของตระกูลหยุนเหรอ？

เวลานี้

เพียงเห็นหนิงชิงเฉิงเดินมาทางหยางเฟิงด้วยท่าทางอ่อนช้อยงดงาม

ทุก ๆ กิริยามีการแสดงออกของความรักระหว่างผู้ชายและผู้หญิง

สายตาทั้งหมดต่างก็ถูกหล่อนดึงดูดไว้แล้ว

กระทั่งหยุนเฟยฉาง……

ขณะที่มองเห็นหนิงชิงเฉิงในพริบตา ทุกคนก็ลืมแล้ว

สวยมากแล้ว！

สวยมากแล้วจริง ๆ ！

ผู้หญิงที่สวยอย่างนี้

เป็นผู้หญิงที่ควรแค่จะมีเพียงบนฟ้า โลกมนุษย์ยากมากที่จะได้ยิน！

“สวย！ สวยมากแล้ว！ ถ้าหากสามารถได้ผู้หญิงนี้มา ถึงแม้ฉันตายแล้วก็ยินยอม！”

“เชอะ！ ไม่ต้องฝันแล้ว！ อย่างคุณเหรอ？ กระทั่งเส้นผมหนึ่งของคุณหนูหนิงเค้าต่างก็สู้ไม่ได้！”

“พวกคุณอย่าเอะอ่ะแล้ว ผู้หญิงที่สวยงามไม่มีที่ติอย่างนี้เดิมทีไม่ใช่ที่พวกเราจะสามารถครอบครองได้！”

……

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะทยอยวิจารณ์

ผู้ชายที่เข้ามาร่วมงานเลี้ยงมีใบหน้ามืดมัว

หนิงชิงเฉิงสวยมากแล้ว