บทที่ 717

จากนั้นคุกเข่าลงบนพื้นประจบหนิงชิงเฉิงนางฟ้าที่อยู่ในใจของพวกเขาให้พอใจ ！

แต่เรื่องที่ยิ่งทำให้คนตกใจมากก็เกิดขึ้นแล้ว

สำหรับท่าทางของหยางเฟิง

หนิงชิงเฉิงคิดไม่ถึงไม่ได้โกรธ ในดวงตายังเปิดเผยสีหน้าท่าทางที่ซับซ้อนของความเสียดาย ความเจ็บปวด ไม่อยากทิ้งไปผสมปะปนกัน ！

เวลาเดียวกันเย่เมิ่งเหยียนเหมือนแม่ไก่แก่ที่ปกป้องลูกไก่อย่างนั้น ขวางที่ด้านหน้าของหยางเฟิงแล้ว

หล่อนมีใบหน้าที่ระแวดระวังมองหนิงชิงเฉิงอยู่“ประธานหนิง ฉันคือเย่เมิ่งเหยียนซีอีโอของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป ฉันคิดว่าคุณน่าจะเคยเจอฉันแล้ว！”

ลำดับเหตุการณ์ที่สองคนเจอหน้ากันครั้งที่แล้ว

เย่เมิ่งเหยียนจำได้ชัดเจนถึงวันนี้

หนิงชิงเฉิงในเวลานั้นพลังแข็งแกร่งมาก เหมือนมังกรเข้าสู่ทะเลมาหาหล่อนโดยตรงต้องการให้หล่อนปล่อยหยางเฟิง！

อีกทั้งไม่เสียดายใช้ชิงเฉิงกรุ๊ปเป็นค่าตอบแทน แลกเปลี่ยนหยางเฟิง พูดได้ว่าเป็นพลังที่แข็งแกร่งมาก！

สุดท้ายถึงแม้ถูกตัวเองปฏิเสธแล้ว

แต่เย่เมิ่งเหยียนกลับรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตัวเองถูกกดลงบนพื้นเสียดสีอย่างโหดร้าย

วันนี้

เป็นครั้งที่สองที่สองคนเจอหน้ากัน！

มีหยางเฟิงอยู่ด้านข้าง เย่เมิ่งเหยียนรู้สึกสบายใจมาก ！

ไม่นาน

บรรยากาศที่แก่งแย่งชนิดหนึ่งใช้สองคนเป็นศูนย์กลาง กวาดม้วนพายุลูกใหญ่ขึ้นมา

ไม่ว่าเป็นหนิงชิงเฉิงหรือเย่เมิ่งเหยียนต่างก็เป็นผู้หญิงชั้นหนึ่งที่หาได้น้อยมาก

พูดอย่างนี้ได้

สองคนไม่ว่าบุคลิกหรือความสวยงามต่างก็พอ ๆ กัน

เพียงแต่น่าเสียดาย……

ไม่ว่าเป็นหนิงชิงเฉิงและเย่เมิ่งเหยียนต่างก็ไม่ใช่ผู้ชายใด ๆ ในงานที่จะสามารถครอบครองได้！

“สวัสดี ฉันคือหนิงชิงเฉิงซีอีโอของชิงเฉิงกรุ๊ป ก็ยินดีต้อนรับคุณ！”

หนิงชิงเฉิงยื่นมือออกมา บนหน้าที่เย็นดั่งน้ำแข็งที่ไม่ละลายเป็นหมื่นปี คิดไม่ถึงจะปรากฏรอยยิ้มออกมา

น้ำเสียงของหล่อน

ก็เน้นหนักบนคำใดคำหนึ่ง！

หลังจากนั้นมือของสองคนก็จับด้วยกัน

ถึงแม้บนหน้าของสองคนต่างก็มีรอยยิ้มอยู่

แต่ทุกคนที่อยู่ในงานต่างก็รู้สึกถึงกลิ่นไอการฆ่าที่เยือกเย็นในเวลานั้น！

โดยเฉพาะหยางเฟิงที่อยู่ด้านข้างรับรู้ถึงความรุนแรง