บทที่ 72

“ที่รัก คุณต้องการถามอะไรกันแน่？”

เย่เมิ่งเหยียนกัดฟันของเธอและพูดว่า "วันนี้ มีเศรษฐีลึกลับคนหนึ่งใช้เงิน 50 ล้านเหมาร้านอาหารแห่งความฝันทั้งหมด และยังใช้เงิน 100 ล้านเพื่อซื้อแหวนเพชรหัวใจนิรันดร์ เรื่องนี้คุณไม่รู้เหรอ？"

หยางเฟิงแสร้งทำเป็นไม่รู้: "ไม่รู้สิ ผมไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว"

เย่เมิ่งเหยียนจ้องไปที่สีหน้าการแสดงออกของหยางเฟิง

ไม่เห็นอะไรผิดปกติบนใบหน้าของหยางเฟิง

ดวงตาของเธอเผยความผิดหวัง

ไม่ใช่หยางเฟิงจริง ๆ หรือ?

แต่ว่า จะมีใครอีกที่ใช้เงินจำนวนมากเพื่อเหมาร้านอาหารแห่งความฝันทั้งหมด?

หลังจากผ่านเรื่องราวหลายอย่าง

แม้ว่าเย่เมิ่งเหยียนจะเป็นคนงี่เง่า แต่เธอก็รู้ว่าหยางเฟิงไม่ใช่คนธรรมดา

เธอถามอย่างไม่เชื่อใจ: "หยางเฟิง คุณไม่รู้จริง ๆงั้นเหรอ?"

“เอาล่ะ อย่าไปคิดมาก นอนกันเถอะ!”

ในไม่ช้าเสียงกรนของหยางเฟิงก็ดังขึ้น

เย่เมิ่งเหยียนรู้สึกผิดหวังอย่างมาก

ในความคิดของเธอ เศรษฐีลึกลับคนนี้คือหยางเฟิง

แต่ว่าเมื่อกี้หยางเฟิงดูเหมือนไม่รู้อะไรเลย ซึ่งทำให้เย่เมิ่งเหยียนผิดหวังอย่างสิ้นเชิง

เศรษฐีลึกลับไม่ใช่หยางเฟิง

หยางเฟิงลืมวันครบรอบแต่งงานของพวกเขาไปแล้วจริง ๆ!

“หรือบางที เป็นฉันเองที่คิดมาก!”

คืนนี้ เย่เมิ่งเหยียนนอนไม่หลับ

พริบตาเดียวก็ถึงวันศุกร์แล้ว

ในวันนี้ถนนว่างเปล่า

โรงแรมรอบ ๆ ร้านอาหารแห่งความฝันก็ถูกจองเต็มหมดแล้ว

มีคนยืนอยู่เต็มสองข้างทาง

ประชาชนจำนวนนับไม่ถ้วนพากันมาที่นี่

ใคร ๆ ก็อยากดู เศรษฐีลึกลับคนนี้คือใคร?

แล้วผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นเป็นใคร?

เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของการจราจร และป้องกันไม่ให้เกิดการแตกตื่น

เจ้าหน้าที่สายตรวจหลายพันนายออกมาที่ถนน ก่อเป็นกำแพงที่หน้าร้านอาหารแห่งความฝัน!

“เสือขาว เจ้าพร้อมหรือยัง？”

หยางเฟิงถามด้วยใบหน้าที่จริงจัง และในใจให้ความรู้สึกตึงเครียด