บทที่ 733

นี่คือสนามสงครามที่แท้จริง!

หยางเฟิงจึงหันไปมองหม่าตงและคนอื่นๆ

เห็นเพียงหนิวต้าลี่และคนอื่นๆ ซึ่งแต่ละคนเต็มไปด้วยเลือด

สมาชิกสามหมื่นกว่าคนของพื้นที่สีเทาในตงไห่

หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้เหลือเพียงหมื่นกว่าคนเท่านั้น ซึ่งสูญเสียไปมากกว่าครึ่งหนึ่ง

แต่ทว่าหลังจากการต่อสู้อันดุเดือดครั้งนี้ คนที่เหลือทั้งหมดต่างเป็นยอดฝีมือทั้งนั้น

หยางเฟิงเชื่อว่าหากครั้งหน้าพวกเขาต้องเผชิญกับการต่อสู้ที่ดุเดือดเช่นนี้ พวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน

"ทุกคน..."

หยางเฟิงกวาดสายตามองทุกคนและกล่าวอย่างเคร่งขรึม: “ทุกคนคือแบบอย่างที่ดี พี่น้องทุกคนที่ตายต่างตายเพื่อตงไห่ ตายอย่างสมศักดิ์ศรี!”

“ข้าหยางเฟิงจะไม่ยอมให้ใครตายเปล่า ผู้ที่เสียชีวิตในการต่อสู้จะได้รับเงินชดเชยสามล้านและผู้รอดชีวิตจะได้รับเงินชดเชยหนึ่งล้าน...”

หยางเฟิงใจกว้างมาก

จู่ๆก็แจกเงินหลายพันล้าน

แต่หยางเฟิงไม่สนใจ

สำหรับเขาเงินเป็นเพียงตัวเลข ไม่มีความหมายอะไร

หากสามารถคุ้มครองครอบครัวของผู้ตายได้

และทำให้ผู้รอดชีวิตได้รับการปลอบโยน

เงินก้อนนี้ก็ถือว่าคุ้มค่ามาก!

“ขอบคุณราชาทะเลตะวันออก!”

“ขอบคุณราชาตงไห่!”

เมื่อได้ยินคำพูดดของหยางเฟิง

สมาชิกพื้นที่สีเทาของตงไห่หลายหมื่นคนก็หลั่งน้ำตา

ครั้งหนึ่งพวกเขาเป็นเพียงกลุ่มนักเลงข้างถนนที่ถูกเหยียดหยาม

ใครๆก็มองว่าเป็นภัย!

และพวกเขายังทำสิ่งเลวร้ายบางอย่างเช่นการลักขโมย

แต่หลังติดตามราชาตงไห่

พวกเขาไม่ก่อเรื่องวุ่นวายอีก แต่กลายเป็นเทพพิทักษ์ตงไห่

มาวันนี้หยางเฟิงเสียสละโดยไม่คำนึงถึงต้นทุน

ทำให้พวกแต่ละคนรู้สึกเคารพนับถืออย่างยิ่ง

หนึ่งล้านเป็นเงินจำนวนมหาศาลสำหรับพวกเขา

เงินจำนวนนี้สามารถทำให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นได้

แม้แต่พี่น้องที่โชคร้ายและเสียชีวิตในการต่อสู้ก็ยังมีเงินเยียวยาสามล้าน

เงินจำนวนนี้เพียงพอที่จะทำให้ครอบครัวของพวกเขาที่จะมีชีวิตที่ดีขึ้น