บทที่ 769

ล้วนเป็นไอ้สารเลวพวกนี้ที่ตบตาตนเอง

ไม่เพียงแต่ทำให้ตนเองสูญเสียเงินหนึ่งร้อยล้าน

แต่ยังทำให้คุณหนูตบหน้าตนเองหลายต่อหลายครั้งขนาดนั้น

ทำให้ตนเองกลายเป็นตัวตลกโดยสิ้นเชิง!

ถ้าหากบัญชีนี้ไม่ได้รับการกู้คืน

เช่นนั้นในอนาคตเธอจะทำอย่างไร?

เห็นสายตาที่ราวกับจะฆ่าคนของสวีโหย่วหรงแล้ว

ฟ่านเจี้ยนก็หดหัวด้วยความหวาดผวา

เขาเอาเงินหนึ่งร้อยล้านของสวีโหย่วหรงไป

ไม่เพียงแต่ทำงานไม่สำเร็จ

แต่กลับใช้กลอุบายกับเธอเล็กน้อย ค่อนข้างไร้คุณธรรมจริงๆ

"ไม่ทราบว่าประธานหนิงเข้ามาหาฉันที่นี่ มีธุระอะไรเหรอ?"

เย่เมิ่งเหยียนชิงเอ่ยปากก่อน

หนิงชิงเฉิงชำเลืองมองใบหน้าที่แดงก่ำของเย่เมิ่งเหยียน

ในฐานะที่เป็นผู้หญิง แน่นอนว่าเธอรู้ว่านั่นคืออะไร

ลึกๆ ในดวงตาทั้งคู่ของนาง ปรากฏความอิจฉาริษยาเล็กน้อย

เพียงแต่ความอิจฉาริษยานี้ ปรากฏเพียงแค่แวบเดียว และสีหน้าของเธอก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

หนิงชิงเฉิงยิ้มแล้วกล่าวว่า: "วันนี้ฉันเข้ามากล่าวอำลากับคุณ!"

"อำลา?"

เย่เมิ่งเหยียนขมวดคิ้ว

"ครั้งนี้ ฉันพ่ายแพ้แล้ว แต่ว่าฉันไม่ยอมรับความพ่ายแพ้หรอก!"

"เพราะคนที่ฉันพ่ายแพ้ ไม่ใช่คุณ!"

"แต่ก็ไม่เป็นไร กลยุทธ์ทางตอนใต้ของชิงเฉิงกรุ๊ปได้ล้มเหลวลงแล้ว!"

"ตงไห่แห่งนี้พวกเราอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว ฉะนั้นพวกเราจึงเตรียมออกจากตงไห่!"

หนิงชิงเฉิงไม่ได้ปิดบังความคิดแต่อย่างใด

แต่กลับพูดออกมาโดยตรง

เธอพ่ายแพ้แล้วจริงๆ

แต่เธอไม่ยอมรับว่าตนเองพ่ายแพ้ให้เย่เมิ่งเหยียน

เพราะคนที่เธอพ่ายแพ้คือหยางเฟิง!

เพียงแต่พ่ายแพ้ก็คือพ่ายแพ้ ไม่มีอะไรต้องพูดยาก

ฉะนั้นหนิงชิงเฉิงจึงตรงไปตรงมาอย่างมาก

ในเมื่อพ่ายแพ้แล้ว

เช่นนันเธอก็จะต้องจากไป

ถึงแม้จะไม่จากไป

ที่ตงไห่นี้ ไม่มีที่ยืนสำหรับชิงเฉิงกรุ๊ปของเธอ

ได้ฟังคำพูดของหนิงชิงเฉิง

เย่เมิ่งเหยียนก็ไม่ได้โกรธเคือง

แต่กลับยิ้มขึ้นมา