บทที่ 770

อะไรคือมีคนใหม่ก็ลืมคนเก่าแล้ว?

ได้โปรดล่ะ เขามีเพียงเย่เมิ่งเหยียนคนนี้คนเดียวเท่านั้นโอเคไหม?

"อย่ามาพูดพล่อยๆ คุณเป็นคนเก่าของฉันตั้งแต่เมื่อไรกันห๊ะ? อย่างมากที่สุดก็เป็นแค่เพื่อนเก่า!"

หยางเฟิงกล่าวอย่างเอาจริงเอาจัง

ในเวลานี้ หยางเฟิงไม่จริงจังไม่ได้

ภรรยายังมองอยู่ข้างๆ นะ

ชัดเจนว่า พอได้ฟังคำตอบของหยางเฟิง

บนใบหน้าของเย่เมิ่งเหยียนก็ปรากฏความพึงพอใจเล็กน้อย

ชัดเจนว่า เธอพึงพอใจอย่างมากกับคำตอบของหยางเฟิง

ทันใดหนิงชิงเฉิงก็ทำท่าจะร้องไห้แล้วกล่าวว่า: "พี่เฟิง คุณทำแบบนั้นมันทำร้ายจิตใจฉันไหม? คุณทำร้ายอย่างโหดเหี้ยมไปเถอะ รอเมื่อไรที่ถูกทำร้ายไปทั้งใจ ฉันก็จะยอมแพ้......"

หยางเฟิงรู้สึกขนหัวลุกทันที

อะไรกันวะนี่!

ก่อนหน้านี้หนิงชิงเฉิงไม่ใช่คนแบบนี้

เมื่อก่อน เธอมีใบหน้าเมินเฉย ประดุจคนสวยที่เย็นชา!

ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นผู้หญิงงี่เง่าเช่นนี้?

อีกทั้งยังทำเหมือนน้ำตาจะไหลไม่ไหลอีกเหรอ?

นี่ยังใช่ควีนแห่งวงการค้าทางตอนเหนือคนนั้นไหม?

นี่ยังใช่คุณหนูของตระกูลหนิงคนนั้นไหม?

ในขณะเดียวกัน

สวีโหย่วหรงกับไป๋ปิงปิงต่างก็มองอย่างทึ่มทื่อ

พวกเธอรู้จักกับหนิงชิงเฉิงมาเป็นเวลานานเช่นนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นหนิงชิงเฉิงเป็นเช่นนี้

ชัดเจนอย่างมากว่า

หยางเฟิงที่อยู่ภายในใจของหนิงชิงเฉิง คือไม่มีใครมาแทนที่ได้!!!

หนิงชิงเฉิงผู้หญิงที่หยิ่งยโสเช่นนี้ สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อหยางเฟิงได้!

"เอาล่ะ! ฉันไม่พูดแล้ว ฉันจะไปแล้ว พี่เฟิงแล้วพบกันใหม่!"

"หวังว่า ฉันจะสามารถพบพวกคุณได้ที่จงโจว!"

พูดจบ

หนิงชิงเฉิงก็กลับมาวางมาดควีนแห่งวงการค้าอีกครั้ง

ไม่อืดอาดยืดยาดแต่อย่างใด และจากไปโดยตรง

ก่อนที่จะจากไป

ไป๋ปิงปิงก็ชำเลืองมองหยางเฟิงด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง