บทที่ 780

"มาสิ! ตีฉันให้ตายเลย!"

"ตีฉันตายแล้ว พวกแกก็อย่าคิดที่จะมีชีวิตอยู่!"

ฟ่านเจี้ยนในเวลานี้

ไม่รู้ว่าไปเอาความกล้าหาญมาจากไหน จู่ๆ ก็ตะโกนร้องขึ้นมา

ใบหน้าที่บิดเบี้ยว กลายเป็นดุร้ายอย่างมาก

ฟ่านเจี้ยนรู้ว่า

คุณหยางเข้ามาช่วยเขาแล้ว!

คุณหยางไม่ได้ทอดทิ้งตนเอง!

คิดถึงจุดนี้แล้ว

น้ำตาก็อดไม่ได้ที่จะไหลออกมา!

เฉินเฉิงหันหน้ากลับมา ดวงตาทั้งคู่จ้องเขม็งมองฟ่านเจี้ยน

"ไม่ต้องลำพองใจไป! แกอยากตายไม่ใช่เหรอ?"

"ดี กูจะทำให้มึงได้สมปรารถนา!"

สิ้นเสียงคำพูด

เฉินเฉิงชักกริชอันแหลมคมเล่มหนึ่งออกมา แล้วเดินทีละก้าวๆ เข้าไปหาฟ่านเจี้ยน

เห็นเช่นนี้ ฟ่านเจี้ยนก็ตกใจจนฉี่ราด

เมื่อครู่นี้เขาเพียงแค่พลั้งปากพูดออกไปด้วยความโกรธก็เท่านั้น!

เขาไม่ได้อยากตายจริงๆ ซะหน่อย!

"ช่วยด้วย!"

ปัง!

มีเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง

ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ ถูกคนถีบเปิดออกอีกครั้ง

ชั่วพริบตา ประตูใหญ่ก็แตกออกเป็นชิ้นๆ!

เฉินเฉิงหันหน้าไปมอง

ก็เห็นหยางเฟิงเดินนำหน้าเข้ามา

ด้านหลังของเขา มีหงส์แดง เสือขาวรวมทั้งองครักษ์มังกรจำนวนมากตามมา

"คุณหยาง!"

"คุณหยางของฉัน!"

"ราชาตงไห่ของฉัน!"

เมื่อเห็นหยางเฟิง ฟ่านเจี้ยนก็ตะโกนร้องเรียกอย่างตื่นเต้น

เดิมทีเขาคิดว่าตนเองจะต้องตายเสียแล้ว

แต่ในช่วงจุดเป็นจุดตาย

หยางเฟิงก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาราวกับเป็นเทพเจ้า

หยางเฟิงในเวลานี้

ด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่อย่างมาก จึงถูกตราตรึงภายในใจของฟ่านเจี้ยนทันที

หยางเฟิงหันหน้าไปมองฟ่านเจี้ยนเล็กน้อย

เมื่อเขาเห็นรอยแผลนับไม่ถ้วนบนร่างกายของฟ่านเจี้ยน ดวงตาทั้งคู่ก็ปรากฏความเยือกเย็น

"แกเป็นคนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปเหรอ?"

เฉินเฉิงเอ่ยปาก

เขาจ้องเขม็งมองหยางเฟิง