บทที่ 782

"ขอร้องล่ะ อย่าตีฉันเลย!"

"ขืนตีอีก ฉันก็คงถูกคุณตีจนตายเป็นแน่!"

เสียงดังตึง

เฉินเฉิงคุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้อ้อนวอน

"ก่อนหน้านี้บอกว่าตนเองเป็นถึงคุณชายตระกูลเฉินไม่ใช่เหรอ?"

"แล้วทำไมตอนนี้ถึงทำตัวเหมือนกับหมาตัวหนึ่วที่คุกเข่าตรงหน้าฉันล่ะ?"

เผชิญหน้ากับคำเยาะเย้ยถากถางของฟ่านเจี้ยน

เฉินเฉิงก็หน้าแดงก่ำ

เมื่อเห็นเช่นนี้

หยางเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า

ดูท่าฟ่านเจี้ยนคนนี้ จะถูกเฉินเฉิงรังแกอย่างโหดเหี้ยมจริงๆ

ไม่เช่นนั้น

เขาที่เป็นคนซื่อๆ เช่นนี้ คงจะไม่โมโหเดือดดาลขนาดนี้!

ต้องเข้าใจว่า

ความโกรธอย่างรุนแรงของคนซื่อๆ น่าหวาดกลัวจริงๆ!

คนซื่อๆ ถูกบีบบังคับให้ใจร้อน ไม่ว่าเรื่องอะไรก็สามารถทำออกมาได้ทั้งนั้น!

กริ๊งๆ!

เวลานี้

โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังหนึ่งมา

หยางเฟิงรับสายโทรศัพท์

สายทางด้านนั้น มีเสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้นมา

"เฉิงเอ๋อร์ คนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปคนนั้นที่คุณจับได้เป็นอย่างไรบ้าง?"

"คุณก็น่าจะเป็นผู้นำตระกูลตระกูลเฉิน เฉินเป่ยเสวียนใช่ไหม?"

หยางเฟิงหัวเราะ แล้วเอ่ยปากกล่าวถาม

"แกเป็นใคร?" ได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

สีหน้าของเฉินเป่ยเสวียนทางด้านสายนั้นก็ขึงตึงทันที

หยางเฟิงหัวเราะหยอกล้อแล้วกล่าวว่า: "ผู้นำเฉิน ช่างเป็นผู้สูงศักดิ์ที่ขี้ลืมเสียจริงๆ ฉันคือหยางเฟิงไง! ทำไมคุณถึงลืมฉันไปได้ล่ะ?"

"อะไรนะ?"

"แกคือหยางเฟิง!"

"แกทำอะไรลูกชายฉัน?"

ได้ยินหยางเฟิงรายงานตัว

ทันใดน้ำเสียงของเฉินเป่ยเสวียน ก็สูงขึ้นอย่างมาก!

ในขณะที่ได้ยินเสียงของหยางเฟิง

เฉินเป่ยเสวียนก็รู้ว่า เกรงว่าลูกชายของตนเองจะเกิดเรื่องร้ายแล้ว