บทที่ 789

ฟ่านเจี้ยนออกแรงพยักหน้า : "ครับ! คุณหยาง ฉันจะปฏิบัติหน้าที่ให้ดี จะไม่ทำให้คุณต้องเสียหน้าอย่างแน่นอน!"

ได้ยินเช่นนั้น

หยางเฟิงก็ไม่ได้พูดอะไรไร้สาระเกินไป และพาเสือขาวออกไป

แม่งเอ้ย!

กล้าไม่ให้เกียรติตนเองเหรอ?

กล้ากลั่นแกล้งกูใช่ไหม?

วันนี้กูจะต้องทำให้มึงเห็นว่า ทำไมดอกไม้ถึงเป็นสีแดง?

เสือขาวเอ่ยถามว่า : "ท่านแม่ทัพ ต้องการให้ฉันระดมกำลังองครักษ์มังกรไหม?"

หยางเฟิงส่ายหัวและกล่าวว่า : "ไม่จำเป็น! จัดการหัวหน้าแผนกตัวเล็กๆ เพียงคนเดียว จำเป็นจะต้องใช้องครักษ์มังกรเลยเหรอ? คุณโทรหามังกรเขียวด้วย กระแสนิยมของต้าเซี่ยนี้จำเป็นจะต้องเปลี่ยนแปลงแล้วจริงๆ"

"พวกที่ครองตำแหน่งแต่ไม่ยอมทำงาน ครองส้วมแต่ไม่ขี้พวกนี้ หากไม่ยอมทำงานเพื่อประชาชน ก็ให้ไสหัวออกไปให้หมด!"

"ครับ!"

ได้ยินเช่นนั้น เสือขาวก็มีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

อยากเจอสหายมังกรเขียวแล้ว!

ดีใจจัง!

ต้องทราบว่า มังกรเขียวมีอำนาจและตำแหน่งสูงส่งในต้าเซี่ย

เพียงแค่เขาพูดประโยคเดียว

หัวหน้าแผนกของสำนักงานอะไรนั่น รับรองว่าจะต้องทำให้เขาตกใจกลัวจนฉี่ราดทันที!

อย่างไรเสียมังกรเขียวไม่ได้เหมือนกับพวกเขา

เสือขาวและคนอื่นๆ เป็นทูตทหาร

แต่มังกรเขียวเป็นข้าราชการ

เป็นการเหมาะสมที่สุดที่เขาจะมาจัดการกับหัวหน้าแผนกสำนักงาน

ถึงเวลานั้น ก็ไม่สามารถถูกคู่ต่อสู้เหล่านั้นจับจุดอ่อนของท่านแม่ทัพได้!

ต้องบอกเลยว่า

ทุกขั้นตอนของท่านแม่ทัพ ได้ไตร่ตรองไว้อย่างรอบคอบแล้ว

เวลานี้ ที่สำนักงาน

ใกล้ถึงเวลาเลิกงานแล้ว แต่หลัวตงยังคงฟังงิ้วอยู่

เอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะราวกับภูเขา เขาไม่ได้ขยับเขยื้อนมันแม้แต่น้อย

ทำงานเหรอมันเป็นไปไม่ได้

ชั่วชีวิตนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะทำงาน

ขอเพียงแค่กาน้ำชา หนังสือพิมพ์หนึ่งฉบับ เวลาของวันทั้งวันก็ผ่านไปแล้ว

มีงานใด ที่จะผ่อนคลายสบายใจมากกว่านี้อีกเหรอ?

ส่วนประชาชนเหล่านั้น......