บทที่ 802

เขาเพิ่งนัดคนใหม่ที่อยู่ในวงการบันเทิงคนหนึ่ง

หน้าตาไม่เลวอีกทั้งรูปร่างดีมาก

พอคิดถึงที่นี่ในใจของไป๋กวงก็อดไม่ได้ที่จะร้อนเผ่าขึ้นมาแล้ว

สุภาษิตพูดไว้ดี เข้าใกล้คนใดคนหนึ่งก่อนก็จะแย่งเอาผลประโยชน์ได้ก่อน

ในฐานะของคุณชายตระกูลไป๋

ทุก ๆ ปีไม่รู้ไป๋กวงต้องทำร้ายผู้หญิงที่เข้าสู่วงการบันเทิงเท่าไหร่！

ในขณะที่ไป๋กวงเตรียมเปิดประตูรถปอร์เช่ของตัวเองนั้น

เพ้ง！

เสียงดังสนั่นเสียงหนึ่ง

สองดวงตาของไป๋กวงพอมืดจากนั้นทั้งคนก็สลบไปแล้ว

สองสามคนก็เอาไป๋กวงโยนเข้าไปในรถ แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนสายฟ้าแลบ

ฟิ้ว！

หลังสักพัก

ในโกดังหลังหนึ่งของชานเมือง แสงไฟจู่ ๆ สว่างขึ้นมาแล้ว

ไป๋กวงลืมตาทั้งสองข้างขึ้นอย่างสะลึมสะลือแล้ว

เห็นด้านหน้ามีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่

นั่งไขว้ห้างในปากคีบบุหรี่มวนหนึ่งอยู่

ทั้งคนกระจายลมหายใจที่ไม่กลัวออกมา

“พวกนายเป็นใคร？ ยังไม่รีบปล่อยฉัน！”

“หรือว่าพวกนายไม่รู้ว่าฉันเป็นคนของตระกูลไป๋เหรอ？”

“ตาหมาของพวกนายบอดแล้ว คิดไม่ถึงกล้าจับตัวฉันมา หาเรื่องตายเหรอ？”

หลังฟื้นได้สติมาไป๋กวงก็พูดด่าทันที

ตระกูลไป๋ยังไงก็เป็นตระกูลชั้นหนึ่งในจงโจว

ในฐานะเป็นคุณชายของตระกูลไป๋ ไป๋กวงตั้งแต่ไหนมายังไม่เคยถูกคนจับตัว

อีกทั้งยังเป็นหน้าประตูของบริษัทตัวเอง ก็คือเป็นความอับอายมาก！

ผัวะ！

ยังไม่ได้รอให้ไป๋กวงมีปฏิกิริยามา

เสือขาวขึ้นไปข้างหน้าตบฝ่ามือหนึ่งลงบนหน้าของเขาแล้วอย่างรุนแรง

“อยู่เงียบๆ หน่อยไม่งั้นกูจะตบมึงให้ตาย！”

ไป๋กวงที่ถูกตบฝ่ามือหนึ่งแล้วมีใบหน้าที่เหลือเชื่อ

เขาคิดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้าตบตัวเอง？

เขาอยากที่จะด่าด้วยความโมโห

แต่มองเห็นเสือขาวที่มีท่าทางโหดร้าย ทันใดนั้นก็ฝืนอดทนไว้แล้ว