บทที่ 803

ได้ยินไป๋กวงตะลึงเล็กน้อยแล้ว

เขาถามอย่างแปลกใจ“งั้นนายจับฉันมาทำอะไร？”

“ง่ายมาก คุณไม่ใช่ต้องการให้เฟิงชิงหวูเสียชื่อเสียงเหรอ？”

“งั้นผมก็ให้คุณลิ้มลองรสชาติของการเสียชื่อเสียงหน่อยว่าเป็นยังไง！”

ได้ยินคำพูดของหยางเฟิง

ในใจของไป๋กวงทันใดนั้นก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีชนิดหนึ่ง

หยางเฟิงหันหน้ามาถามต่อเสือขาวว่า“เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง？”

เสือขาวยิ้มชั่วร้ายพยักหน้า“ท่านแม่ทัพ ผมเตรียมพร้อมเรียบร้อยนานแล้วรับรองร้อนแรงมาก！”

พูดจบ

ผู้ชายรูปร่างกำยำสองสามคนเดินออกมาแล้ว

ผู้ชายรูปร่างกำยำสองสามคนต่างก็เป็นคนที่เสือขาวหามาโดยเฉพาะ มีความชอบที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร

สายตาของผู้ชายสองสามคนที่มองไปทางไป๋กวงเต็มไปด้วยความร้อนแล้ว

โดยเฉพาะไป๋กวงที่ให้ความสำคัญกับการบำรุงรักษามาก ๆ มาตั้งแต่ไหนแต่ไร

ทั้งคนก็เหมือนกับหนุ่มหน้าใสคนหนึ่งอย่างนั้น

ผู้ชายสองสามคนเลียริมฝีปากแล้ว อดไม่ได้ที่จะเอาไป๋กวงกินลงไปทั้งคน

มองเห็นผู้ชายสองสามคนนี้

ไป๋กวงร้องเสียงดังด้วยใบหน้าที่หวาดผวา“พวกนายอยากที่จะทำอะไร？”

“ลงมือ！”

พูดจบ

หยางเฟิงนั่งบนเก้าอี้ขี้เกียจที่จะสนใจ

ภายใต้เสียงของคำสั่งหนึ่ง

ทันใดนั้นผู้ชายรูปร่างกำยำสองสามคนก็หันกระโจนเข้าไปทางไป๋กวงแล้ว

“เฮ้ย พวกแกอย่ามามั่ว ๆ นะ！”

“ต้องรู้ ฉันเป็นคุณชายของตระกูลไป๋！”

“พวกแกกล้าทำมั่ว ๆ ต่อฉัน ตระกูลไป๋จะไม่ปล่อยพวกแกไป！”

ไป๋กวงในเวลานี้เหมือนลูกแกะที่สั่นเทาตัวหนึ่ง

ขดตัวในมุม น่าสงสารเห็นได้ชัดเจน

แต่น่าเสียดายมาก

ผู้ชายสองสามคนนี้ไม่ใช่คนที่ดูแลเอาใจใส่อะไร

พวกเขาเหมือนเสือหิวกระโจนเข้าหาอาหารแล้วอย่างนั้น

“อ๊าก！ ช่วยด้วย！”

ไป๋กวงส่งเสียงร้องที่น่าเวทนาเสียงหนึ่ง

จากนั้นทั้งคนก็ถูกผู้ชายสองสามคนรุมจมไปแล้ว