บทที่ 818

ในพริบตากลุ่มคนก็เดือดพล่านขึ้นมาแล้ว

ทุกคนต่างก็มีสีหน้าที่ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว ทยอยแสดงการสนับสนุนเฟิงเมิ่งกรุ๊ป！ สนับสนุนเฟิงชิงหวู！

เดิมทีสำหรับเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแล้วเป็นเรื่องภัยพิบัติหนึ่ง

แต่ตอนนี้ถูกหยางเฟิงขจัดออกไปแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่เพียงเท่านี้คำชมปากต่อปากของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปยังยิ่งเพิ่มขึ้นชั้นหนึ่ง

วันหลังมีคนพูดสินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปมีปัญหา พวกเขาเป็นคนแรกที่ไม่รับปาก！

เย่เมิ่งเหยียนที่นั่งอยู่ในรถมองเห็นสถานการณ์นี้ ซาบซึ้งจนกรอบตาแดงแล้ว

หล่อนคิดไม่ถึงเฟิงชิงหวูจะทำอย่างนี้

ในใจของหล่อนเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง！

“โอ๊ย！”

ในเวลาเดียวกันนี้

หวางเปียวร้องด้วยความเจ็บปวดเสียงหนึ่ง

เขาหันหน้ามามองไปแล้ว พบว่าคนที่ตัวเองพามาทั้งหมดถูกกลุ่มคนที่โมโหตีจนล้มคลานแล้ว

ถึงแม้พวกเขาเป็นนักเลง ประชาชนคนปกติธรรมดาเห็นพวกเขาแล้วต่างก็ตกใจจนเดินอ้อม

แต่พลังของประชาชนคือไม่มีที่สิ้นสุด

ประชาชนพอโกรธขึ้นมา หวางเปียวหัวหน้านักเลงชนิดนี้เดิมทีก็พลังอ่อนแอมาก

หวางเปียวรู้ภาระกิจครั้งนี้ของตัวเองพ่ายแพ้แล้ว

การกระทำที่ทำให้สินค้าของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแปดเปื้อนก็พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงแล้ว

มองเห็นรอบ ๆ ไม่มีคน

เขาดิ้นรนยืนขึ้นมา อยากที่จะออกไป

“ใส่ร้ายแล้วก็อยากที่จะออกไปเหรอ？”

และในเวลานี้

หยางเฟิงเดินมาแล้ว เท้าหนึ่งเหยียบบนหน้าอกของหวางเปียวมองเขาจากที่สูงลงต่ำอยู่

“ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันเถอะ！”

มองเห็นหยางเฟิง

หวางเปียวก็พูดอ้อนวอนทันที

“ปล่อยนายไป？ สายไปแล้ว บอกมาดี ๆ สรุปแล้วเป็นใครที่ให้นายทำอย่างนี้？”

“ฉัน……”

เผชิญหน้ากับการซักถามของหยางเฟิง

สายตาของหวางเปียวหลบซ้ายหลบขวา

“ไม่พูดใช่ไหม？”

“วางใจ ฉันเชื่อว่านายจะพูด！”

กึก！

เท้าหนึ่งของหยางเฟิงเหยียบลงไปแล้วอย่างแรง

เสียงดังกึกเสียงหนึ่ง

ทันใดนั้นกระดูกซี่โครงของหวางเปียว ก็ถูกหยางเฟิงเหยียบหักแล้ว

โอ๊ย！

เขาร้องด้วยเสียงที่น่าเวทนาเสียงหนึ่งทันที

“พูดไม่พูด？”