บทที่ 836

เฉินเป่ยเสวียนสูดหายใจเข้าลึกๆและพูดว่า "หยางเฟิงอย่าเพิ่งทำอะไร ฉันจะไปหานายที๋โรงงานเดี๋ยวนี้!"

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็มารอการมาเยือนของผู้นำตระกูลเฉินที่นี่!”

หยางเฟิงหัวเราะแล้ววางสาย

“เจ้าบ้าน แล้วข้าน้อยยังต้องไปตามหานายน้อยอยู่ไหม?”

พ่อบ้านถามอย่างระมัดระวัง

เฉินเป่ยเสวียนจ้องเขาและด่าว่า: "หาทำบ้าอะไร! ไปแจ้งว่าให้รวบรวมกำลังทั้งหมดของตระกูลเฉินและไปที่โรงงานชานเมือง!"

"ครับ!"

พ่อบ้านไม่รอช้ารีบออกไปเตรียมการทันที

...

ขณะเดียวกัน

หยางเฟิงมองเฉินเฉิงอย่างหยอกเย้าและถามว่า "นายน้อยเฉิน คุณคิดว่าพ่อของคุณจะมาช่วยคุณหรือไม่？"

“ไม่ต้องห่วง พ่อมีลูกชายคนเดียวต้องมาแน่นอน!” เฉินเฉิงกัดฟัน

ไม่มีใครรู้จักพ่อดีกว่าลูกชาย เฉินเฉิงรู้จักเฉินเป่ยเสวียนเป็นอย่างดี

พ่อไม่มีทางทิ้งเขาโดยไม่สนใจไยดี

“มาก็ดี ไม่งั้นฉันฆ่านายแน่!”

พูดจบหยางเฟิงก็เปิดตู้เย็นในห้องทำงานและหยิบน้ำอัดลมออกมาหนึ่งขวด

จากนั้นหยางเฟิงก็นั่งบนเก้าอี้ของเถ้าแก่ราวกับเป็นบ้านของเขาเอง

เขาไขว้ขาข้างหนึ่ง แล้วหยิบบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมา

เขาดื่มน้ำและสูบบุหรี่เป็นวันที่ชิวมาก

เฉินเฉิงเกลียดมาก นี่มันห้องทำงานของเขา!

ไอ้หยางเฟิงสารเลวมันทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของ!

ขณะนี้เฉินเฉิงทำได้เพียงอธิษฐานในใจให้พ่อของรีบมา

เขาเชื่อว่าหลังจากที่พ่อของเขามา ต้องสั่งสองอย่างเฟิงอย่างแน่นอน!

บูม!

ขณะเดียวกัน นอกโรงงานรถสีดำเข้ามาทีละคันอย่างเสียงดัง

จากนั้นก็มีชายชุดสูทสีดำก็ลงจากรถทีละคน

ชายชุดสูทสีดำเหล่านี้ล้วนเป็นยอดฝีมือชุดสุดท้ายของตระกูลเฉินแล้ว

แต่ละคนต่างเป็นแดนปรมาจารย์!