บทที่ 837

เฉินเป่ยเสวียนมองเฉินเฉิงที่เต็มไปด้วยรอยแผลและรู้สึกสงสารจับใจ

แม้ว่าเฉินเฉิงทำตัวน่าผิดหวัง แต่ก็เป็นลูกชายคนเดียวของเขา

บัดนี้ลูกชายของเขาถูกทำร้ายขนาดนี้ในฐานะพ่อมันบีบหัวใจเขามาก

แต่เฉินเป่ยเสวียนเป็นหัวหน้าตระกูลเฉินเขาไม่ได้พูดมันออกมาทันที แต่เงยหน้ามองไป

ตอนนี้คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้คือชายหนุ่มคนหนึ่ง หน้าเขาเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม แม้ว่าเฉินเป่ยเสวียนจะไม่เคยเห็นหยางเฟิง

แต่แวบแรกที่เขาเห็นชายหนุ่มคนนี้ ก็รู้ทันทีว่าชายหนุ่มคนนี้คือ—

หยางเฟิง!

เฉินเป่ยเสวียนตกใจ

เขาคิดไม่ถึงว่าชายที่แข็งแกร่งอย่างหยางเฟิงจะยังหนุ่มขนาดนี้ อายุมากกว่าลูกชายของเขาไม่กี่ปี!

แต่ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ทำให้ตระกูลเฉินเสียหายอย่างหนักครั้งแล้วครั้งเล่า

ตอนแรกตระกูลเฉินอยู่ในแก๊งฟ้าดินแห่งจินหลิงแต่ถูก หยางเฟิงถอนรากถอนโคน

ต่อมาแม้แต่เฉินป้าเซียนศิษย์ที่โดดเด่นของตระกูลเฉินก็ตายด้วยน้ำมือของหยางเฟิง

ครั้งสุดท้ายที่พึ่งของตระกูลเฉินผู้แข็งแกร่งที่สุด ผู้อาวุโส เฉินเป่ยเหอก็ถูกตัดฆ่าตัดหัวโดยหยางเฟิงในตงไห่

ตอนนี้กองกำลังสีเทาของตระกูลเฉินในเมืองท่าก็ถูกหยางทำลายสิ้นซาก

หยางเฟิงคนนี้เป็นศัตรูตัวฉกาจของตระกูลเฉิน

ตั้งแต่ที่ตระกูลเฉินพบกับหยางเฟิง

ก็ค่อยๆถดถอยจากตระกูลระดับสองในจงโจวกลายเป็นตระกูลระดับสาม!

ตอนนี้เมื่อคิดถึงอดีตเหล่านี้

ความเกลียดชังของเฉินเป่ยเสวียนมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เขาหรี่ตาและถามราวกับงูพิษ: "นายคือหยางเฟิง"

หยางเฟิงหัวเราะเบาๆ : "ท่านผู้นำตระกูลเฉินตาดีเสียจริง ถูกต้อง! ฉันคือหยางเฟิง!"

"ดี! ดี! ดี!"

เฉินเป่ยเสวียนสูดหายใจเข้าลึกๆ “ข้าไม่คิดว่าตระกูลเฉินของเราจะตกอยู่ในมือของชายหนุ่มเช่นเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกยุคสมัยต้องมีวีรบุรุษปรากฏตัวจริงๆ!"

“ท่านผู้นำตระกูลเฉินชมข้าเกินไป อันที่จริงข้าชื่นชมท่านมานานแล้ว…”

ยังไม่ทันที่หยางเฟิงจะพูดจบ