บทที่ 86

“ฉันเป็นคนฆ่า！”

หยางเฟิงพูดเสียงเรียบ

ถึงแม้เสือขาวจะเป็นคนฆ่าเย่กวง

แต่ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากหยางเฟิง เสือขาวจะยิงได้อย่างไร?

“แกเป็นคนฆ่า...”

หลันซินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

คนตระกูลหลัน สีหน้าตะลึงงัน

สายตาของทุกคนที่มองไปทางหยางเฟิงเปลี่ยนไปในทันที

ตงไห่

แก๊งคลั่งบู๊

“อาสาม อาต้องช่วยพ่อผมแก้แค้น！”

เย่ชิวคุกเข่าลงกับพื้น ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหล

ชายวัยกลางคืนนั่งอยู่บนเก้าอี้ มองไปที่เย่ชิว ถามด้วยสีหน้าโมโห：” ว่ามา มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”

ชายวัยกลางคนคนนี้ คืออาสามของเย่ชิว ลูกชายคนที่สามของเย่เทียน เย่ขวง

เย่ขวง ไม่ทำงานทำการตั้งแต่อายุสิบกว่าปี มีเรื่องชกต่อยไปทั่ว สิ่งนี้ทำให้เย่เทียนโมโหอย่างมาก

หลังจากนั้นเขาก็เข้าร่วมพื้นที่สีเทาตงไห่

ภายใต้ความโมโหของเย่เทียน ขับไล่เย่ขวงออกไปตระกูลเย่

หลังจากออกไปจากตระกูลเย่ เย่ขวงก็ได้สร้างแก๊งคลั่งบู๊เย่ชิวร้องไห้แล้วพูดไปด้วย： “ทั้งหมดเป็นเพราะเย่ไห่ เขาไม่เพียงแต่แย่งชิงเอาทรัพย์สินของตระกูลเย่ไป นอกจากนั้นเขายังปล่อยให้ลูกเขยของตนเองฆ่าพ่อของฉัน แม้แต่คุณปู่ ก็ถูกเย่ไห่ไล่ไปบ้านพักคนชรา พ่อของผมตายได้อนาถมาก อาสาม อาสามต้องช่วยแก้แค้นแทนพ่อของผมนะครับ！”

หลังจากเย่กวงถูกฆ่า

เย่ชิวก็ไร้สิ้นหนทาง

เพื่อแก้แค้น จู่ๆ เขาก็นึกถึงอาสามของตนเอง เย่ขวง

ความสัมพันธ์ของเย่ขวงและเย่กวงดีมาตลอดตั้งแต่เล็ก

อีกทั้งหลังจากเย่ขวงถูกขับไล่ออกจากตระกูลเย่

เย่กวงเป็นคนช่วยเขาอย่างลับๆ มาโดยตลอด

ไม่อย่างนั้นเย่ขวงไม่สามารถกลายเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสของพื้นที่สีเทาตงไห่ ในระยะเวลาสั้นๆ แบบนี้อย่างแน่นอน

เย่ขวงยืนขึ้น พูดด้วยความโมโห： “เยี่ยมจริงๆ เย่ไห่ คิดไม่ถึงว่าจะฆ่าพี่น้อง ฆ่าพี่รองของฉัน ทั้งยังไล่พ่อไปอยู่บ้านพักคนชรา ฉันไม่ฆ่ามัน ไม่ขอเป็นคน！”

เห็นสีหน้าโมโหของเย่ขวง เย่ชิวดีใจอย่างมาก

เขารู้จักอาสามคนนี้เป็นอย่างดี

เย่ขวงเป็นคนโมโหร้อน เหี้ยมโหด

อีกทั้งตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็ดูถูกเย่ไห่ที่อ่อนแอมาโดยตลอด