บทที่ 870

ก่อนหน้านี้

เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าปฏิเสธไปกี่ครั้ง!

แต่คราวนี้เขาไม่สามารถปฏิเสธได้อีกต่อไป!

บางสิ่งบางอย่าง

ใกล้ถึงเวลาแก้ไขแล้ว

คนใช้ประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เขาไม่พูดอะไรเลยและรีบไปแจ้งนายหญิงทันที

สวนหลังบ้านตระกูลหยาง

การตกแต่งที่นี่เรียบง่าย

แม้จะโทรมไปหน่อย

ใครก็ตามที่เห็นสิ่งนี้จะรู้ได้ว่านี่เป็นการตกแต่งของมหาเศรษฐี

หยางติ่งเทียนไม่เห็นด้วยกับการตกแต่งนี้มาโดยตลอด

เพราะที่นี่

มันมีความทรงจำของเขาและแม่ของหยางเฟิงมากมาย

หญ้าทุกต้นและต้นไม้ทุกต้นคือความรัก!

ทั้งหมดคือความทรงจำ!

ใครกล้าขยับหญ้าและต้นไม้ที่นี่คือรนหาที่ตาย!

ขณะนี้

ในสวนหลังบ้าน

หลงโยวหลิงวางจานแต่ละจานอย่างระมัดระวัง

เธอเคยเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหลง ไม่ต้องทำงานอะไร แต่ตั้งแต่แต่งงานกับหยางติ่งเทียนเธอก็เปลี่ยนไป

เพื่อผู้ชายของเธอ

เธอซักผ้า ทำอาหาร และทำทุกอย่าง

เป็นสิ่งที่ไม่กล้าคิดเลยในตระกูลหลง!

ตระกูลหลงเป็นแนวหน้าของสี่ตระกูลมหาเศรษฐี!

ใครกล้าปล่อยให้คุณหนูใหญ่ตระกูลหลงที่สง่างามทำงาน?

ใครกล้าปล่อยให้คุณหนูใหญ่ตระกูลหลงผู้สูงศักดิ์เป็นม่าย!

หยางติ่งเทียนกล้า!

ยกเว้นในวันแต่งงาน หยางติ่งเทียนเมาหลงโยวหลิงรับใช้เขาทั้งคืน

หลังจากนั้น

หยางติ่งเทียนนอนในห้องหนังสือ

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาแม้ว่าทั้งสองจะดูให้เกียรติซึ่งกันและกัน

แต่ หลงโยวหลิงรู้ว่าหยางติ่งเทียนไม่มีวันลืมอดีตภรรยาของเขา!

ตระกูลหลงไม่พอใจหยางติ่งเทียนอย่างมากมานานแล้ว!

แต่ หลงโยวหลิงยังคงรักษาภาพลักษณ์ของสามีของเธอในตระกูลหลงเสมอ!

เธอไม่มีวันยอมให้ใครว่าหยางติ่งเทียน