บทที่ 876

ในตอนที่ชายหนุ่มคนนั้นใกล้จะตาย

มีคนมาค้นพบเขา ก่อนที่จะเอาเขานั้นมาเป็นลูกเขย

เพื่อที่จะไม่ให้หิวตาย ชายหนุ่มคนนั้นเลยได้เข้ามาเป็นลูกเขย ……

เย่เมิ่งเหยียนนั้นจำได้ดี ว่าหยางเฟิงเอ่ยถึงบทความนี้ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจและผิดหวัง

ตอนนี้

เมื่อได้ยินดังนี้

ทันใดนั้นเธอนั้นก็ได้รู้สึกตัวทัน

หยางเฟิงนั้นก็คือชายหนุ่มคนนั้นนั่นเอง

แต่ว่าคนนั้นในวันนี้นั้น

กลุ่มคนแม่ของหยางเฟิงที่โดนไล่ออกมาจากบ้านนั้นก็คือคนกลุ่มนั้น ！

“ที่รัก ขอโทษจริง！ฉันไปเอ่ยเรื่องที่ทำให้คุณนั้นเจ็บใจอีกแล้ว！”

เย่เมิ่งเหยียนเดินเข้ามา ก่อนที่จะเอามือนั้นมาโอบไว้ที่คอของหยางเฟิง ก่อนที่จะเอ่ยด้วยสีหน้าที่ขอโทษ

หยางเฟงเอ่ยยิ้มๆ“ ยัยบ้า คุณมาพูดขอโทษกับผมทำไมกันนะ？เรื่องนี้มันผ่านมาตั้งนานแล้วสำหรับผมนะ！”

เย่เมิ่งเหยียนที่ในมือได้ถือบัตรเชิญ ก่อนที่จะเอ่ยด้วยสีหน้าที่ลังเล“ที่รัก งั้นคุณว่าฉันควรจะไปหรือไม่กัน？”

ตามเหตุผลแล้ว ยัยภรรยาบ้านั้นอยากที่จะไปเจอคุณปู่คุณย่า

นี่มันชัดเจน ว่าหยางเฟิงกับคนอื่นๆในตระกูลนั้นไม่ค่อยถูกกัน

หากเป็นตนเองไปแล้ว หยางเฟิงคงจะไม่ดีใจแน่นอนเลย？

เป็นถึงภรรยา เย่เมิ่งเหยียนนั้นจะต้องพิจารณาความรู้สึกของหยางเฟิง！

หยางเฟิงเอ่ยยิ้มๆ“ไปเถอะ！เจ้าบ้านั่นได้เชิญคุณมากะทันหันเช่นนี้ แน่นอนว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่เลย”

“หากคุณไม่ไป งั้นคงจะไม่ค่อยมีมารยาทนะ！”

“งั้นคุณไปกับฉันไหม？”

เย่เมิ่งเหยียนมองไปที่หยางเฟิงด้วยสีหน้าที่รอคอย

เธอนั้นที่เป็นถึงภรรยา

เป็นถึงคนที่หยางเฟิงนั้นรักที่สุดในใจ

ถึงแม้จะไม่เคยได้ร่วมทุกข์กับหยางเฟิงในตอนนั้น แต่กลับเข้าใจในความเจ็บปวดของเขา！

เธอนั้นอยากที่จะช่วยหยางเฟิง และช่วยกระชับความสัมพันธ์ของตนเอง และช่วยปลดปล่อยแผลเป็นในใจของเขา

หยางเฟิงสะบัดหัว ก่อนที่จะเบะปาก“ เขานั้นไม่ได้เชิญผมสักหน่อย ผมจะไปทำอะไรกัน？”

หยางติ่งเทียนไม่ได้เชิญตนเอง

หากตนเองนั้นวิ่งเข้าไป งั้นมันจะแลไม่เจียมตัวเลยนะ？

หากเอ่ยแล้ว

หากได้พบกับหยางติ่งเทียน เขาเกรงว่าตนเองนั้นจะทนไม่ไหวจนพุ่งเข้าไป แล้วเกิดทำเรื่องอะไรที่น่ากลัวลงไป ！

ในเมื่อแม่ต้องตายอย่างอนาถ สำหรับเขานั้น แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่มีวันลืมและเกลียดจนเข้ากระดูกดำ！

เดิมทีนั้นหยางเฟิงนั้นเดาออก ถึงความหมายของตระกูลหยาง

ตอนนี้มีข่าวมากมายจากด้านนอกเอ่ยกันว่าเขานั้นได้ละทิ้งตระกูลหยาง